Ніколі болей - Sciana

Я болей не адчую сполах ветру,

Ніколі не заўважу сьнег ці дождж.

Забыў за што, але я ўдзячны сьвету,

І злы на сьвет — але забыў за што.

Ніколі болей я ня ўбачу сонца

І не адчую дотыку зямлі.

Усё сваё знайшоў і ўсё згубіў —

Мяне няма, але я ёсьць бясконца.

Ніколі болей я — ніколі болей...

Мяне няма.

У нуль-прасторы і няісным часе

Няма нічога — гэта проста стан.

Я разумею, што такое шчасьце —

Падман сусьвету плюс самападман.

Усё сабраў і ўсё спаліў дарэшты,

Я развучыўся нават шкадаваць,

Я развучыўся верыць і кахаць,

Мяне няма, але я ёсьць бязьмежна.

Ніколі болей я — ніколі болей...

Мяне няма.

I will no longer feel the gust of wind,

I will never notice snow or rain.

I forgot about that, but I'm grateful to the world,

And angry at the world - but forgot why.

I will never see the sun again

And I will not feel the touch of the earth.

He found everything and lost everything -

I am not, but I am infinite.

Never again I - never again ...

I'm not here.

In zero-space and indefinite time

There is nothing - it's just a state.

I understand what happiness is -

The deception of the universe plus self-deception.

Gathered everything and burned everything completely,

I forgot to even regret

I have learned not to believe and love,

I am not, but I am infinite.

Never again I - never again ...

I'm not here.