Gomshodegan - Reza Yazdani

هیچ راهی واسه موندن نداری وقتی با غریبه ها خودی تری

وقتی که خونه شبیه خونه نیست خودتو به سمت غربت میبری

تنهایی حالتو بدتر می کنه وقتی که گم شده باشی تو سکوت

ریشه هاتو درمیاری از خاک وقتی هیچ راهی نمونده روبروت

چه دقیقه هایی که با حسرت بین آدمای خوشبخت گذشت

کی میتونه حال تو درک کنه کی میدونه که چقد سخت گذشت

روی پاهای خودت درد بکش توی قید و بند این شهر نباش

به خودت تو زندگی پشت نکن با خودت تو آینه قهر نباش

حتی با دستای خالی میشه گره های زندگی رو وا کرد

سمت آینده ی روشن با عشق میشه راه تازه ای پیدا کرد

ته قصه خودشو پیدا کرد اون که بین جمعیت گم شده بود

اونی که به جای زخمای خودش مرهم زخمای مردم شده بود

چه دقیقه هایی که با حسرت بین آدمای خوشبخت گذشت

کی میتونه حال تو درک کنه کی میدونه که چقد سخت گذشت

You have no way to stay when you are more intimate with strangers

When the house does not look like a house, you lead yourself to homelessness

Loneliness makes you worse when you are lost in silence

Your roots are uprooted when there is no way out

What minutes that passed with regret between happy people

Who can understand you now, who knows how hard it was

Pain in your legs, do not be in the shackles of this city

Do not turn your back on yourself in life, do not be angry with yourself in the mirror

Even with empty hands you can untie the knots of life

Towards a bright future, love can find a new way

At the bottom of the story, he found himself lost in the crowd

The one who had healed the wounds of the people instead of his own wounds

What minutes that passed with regret between happy people

Who can understand you now, who knows how hard it was