Płochy - Marcelina

Na twoich rzęsach

Cicho śpi

Za kurtynami oczu twych

Na twoich dłoniach szczypie i

Czasem umyka

Szybkio ją łapiesz

Krótko śpisz

Otwierasz oczy

Kroisz sny

Do twoich palców ciepła krew

Cicho napływa

Zakrętami krąży

Twój rysunek płochy

Chwytasz go przez kartkę

Jak kalkę

Jak ujarzmione konie i

Dzikie wielbłądy z pustyni

Ty je oswajasz dajesz żyć

Swoim językiem

Uczysz je mowy uczysz być

Sprawiasz, że oczy mogą lśnić

Ty nieśmiałą iskrą one twym

Odważnym echem

Zakrętami krąży

Twój rysunek płochy

A gdy on się rodzi

Ty jesteś już głodny

On your eyelashes

He sleeps quietly

Behind the curtains of your eyes

It stings on your hands and

Sometimes it slips away

You catch her quickly

You sleep briefly

You open your eyes

You cut dreams

Warm blood to your fingers

It comes silently

It turns around

Your drawing is reed

You grab it through a piece of paper

Like tracing paper

Like tamed horses and

Wild camels from the desert

You tame them and let them live

With your tongue

You teach them speech, you teach them to be

You make eyes shine

You shy spark they are yours

A bold echo

It turns around

Your drawing is reed

And when he is born

You are hungry now