Afsar - Mohsen Chavoshi

آسمان را ابر فراگرفت و دنيا سرد شد

من چگونه زير خاك و سنگ در درون قبر دلخوش باشم؟

گفته بودم بی تو می میرم ولی این بار، نه

گفته بودی عاشقم هستی ولی انگار، نه

هـــرچه گویی دوستت دارم به جز تکرار نیست

خو نمی گیرم به این تکرار طوطیوار، نه

تا که پا بندت شَوَم از خویش می رانی مرا

دوست دارم همدمت باشم ولی سر بار، نه

قصد رفتن کرده ای تا باز هـم گویم بمان

بار دیگر می کنم خواهش ولی اصرار، نه

گه مرا پس می زنی ، گه باز پیشم می کشی

آنچه دستت داده ام نامش دل است افسار، نه

آسمان را ابر فراگرفت و دنيا سرد شد

من چگونه زير خاك و سنگ در درون قبر دلخوش باشم؟

می روی اما خودت هم خوب می دانی عزیز

می کنی گاهی فراموشم ولی انکار، نه

سخت می گیری به من با اینهمه از دست تو

می شوم دلگیر شاید نازنین، بیزار نه

گه مرا پس می زنی، گه باز پیشم می کشی

آنچه دستت داده ام نامش دل است افسار، نه

داد و بيداد ، من تك و تنها ماندم

مگر قيامت فرا رسد تا بارِ ديگر كنار يكديگر بنشينيم

Clouds covered the sky and the world became cold

How can I be happy under the dirt and rocks inside the grave?

I said I would die without you, but this time, no

You said you love me, but you seem to, no

Whatever I say about you is nothing but repetition

I do not get used to this repetition of parrots, no

You will drive me away from you until I stand up

I would like to be your companion, but not at all

You intend to leave so I can stay again

I ask again, but I insist, no

You push me back, you push me back

What I have given you is called the heart, not the bridle

Clouds covered the sky and the world became cold

How can I be happy under the dirt and rocks inside the grave?

You go, but you know it too, dear

You sometimes forget me but deny, no

You are hard on me with all this from you

I'm disappointed, maybe sweetheart, not disgusted

You push me back, you push me back

What I have given you is called the heart, not the bridle

Rampage, I was left alone

Unless the Day of Judgment comes, we will sit together again