Ölüme İnat - Hidra

Yazarken sema karanlık ruhum için sabah yok

El kalemde mumları yak eski kadehe şarap koy

Ankara’da deniz bende uçmak için kanat yok

Hiçbir şiirin içinde bu ruhum gibi sanat yok

Ölüme inat yazıyorum bu sayfa kalbe huduttur

En güzel hikayedeydik insanlığını unuttun

Tenimi kuruttun bu şehirde tek buluttun

Üzülme bazen ölmek bile insan için umuttur

Kahve bardağından yüzüme doğru vuran sıcaklık

Yaz gününde kaldı aşk ve mevsimimiz kış artık

Ruh halim bozuk plakta dönüp duran bi' şarkı

Biz bir hayal kurar onun da birden içine sıçardık

Mastar eklerinde kaldı bütün fiiller

Dile gelince geceyi gündüz eden soğuk şiirler

Sırtım yere gelmedikçe döner gider değirmen

Ve bi' gün tanrı olsanız da karşınızda eğilmem

Gel limanıma gemileri yak

Ben ölümüne yazıyorum ölüme inat gel

Aklımın ucunda birileri var

Bana birileri «Git!»

diyor birileri «Kal!»

Gel limanıma gemileri yak

Ben ölümüne yazıyorum ölüme inat gel

Aklımın ucunda birileri var

Bana birileri «Git!»

diyor birileri «Kal!»

Ey, Fatih Uslu

Dünyadan

Ölüme İnat

Beat by İtaat

Soğuk şehrin soğuk adamı

Bi' dağ misali gururlu bi' duruş sonra duruldum

Bi' kuruş yoktu cebimde, ki isteseydim bulurdum

Bi' buluşmaydı gökyüzünde nefretim ve umudum

Nefretim kazandı ben de azat ettim bu ruhu

Günahın güruhuydu yeryüzünde tek melek

Bir asır sonra gelip senden tutunmamı bekleme

Kâbus ol bu sonbaharda delir kapımı tekmele

Ne kadar cambaz olursan ol takılıcan direklere

Ölüm bahçesinde en kırmızı gül benim

Dün denen yalanla geçti bak en güzel günlerim

Dün değil bugündeyim bu dün senin bugün benim

Ve öyle sert de değilim eğer gülseniz gülümserim

Bi' ilham kaynağım yok elli beş senelik radyolar

Evimde çalar, yatak odamda kırk senelik karyolam

Otuz senelik aşk da bi' gün yuvarlanır dar yola

Ben yirmi senelik adam bindim hayat denen kamyona

Gel limanıma gemileri yak

Ben ölümüne yazıyorum ölüme inat gel

Aklımın ucunda birileri var

Bana birileri «Git!»

diyor birileri «Kal!»

Gel limanıma gemileri yak

Ben ölümüne yazıyorum ölüme inat gel

Aklımın ucunda birileri var

Bana birileri «Git!»

diyor birileri «Kal!»

Gel limanıma gemileri yak

Ben ölümüne yazıyorum ölüme inat gel

Aklımın ucunda birileri var

Bana birileri «Git!»

diyor birileri «Kal!»

Gel limanıma gemileri yak

Ben ölümüne yazıyorum ölüme inat gel

Aklımın ucunda birileri var

Bana birileri «Git!»

diyor birileri «Kal!»

As I write, there is no morning for my dark soul.

Light the candles in the hand pen, put the wine in the old glass

The sea in Ankara, I don't have wings to fly

There is no art like this my soul in any poem

I write in spite of death, this page is the border of the heart

We were in the most beautiful story, you forgot your humanity

You dried my skin, you were the only cloud in this city

Don't be sad sometimes even dying is hope for people

The heat hitting my face from the coffee cup

Love is left on the day of summer and our season is now winter

I'm in a bad mood, it's a song that's spinning on a record

We used to dream a dream and suddenly screw it up

All verbs remained in infinitive suffixes

Cold poems that turn night and day when it comes to language

Unless my back is on the ground, the mill turns and goes

And even if you become a god one day, I will not bow before you

Come to my port, burn the ships

I'm writing to death, come in spite of death

I have someone on my mind

Someone told me, "Go!"

someone says "Stay!"

Come to my port, burn the ships

I'm writing to death, come in spite of death

I have someone on my mind

Someone told me, "Go!"

someone says "Stay!"

Hey, Fatih Uslu

From the world

Resist Death

Beat by Obedience

cold man of cold city

A proud stance like a 'mountain' then I calmed down

I didn't have a penny in my pocket, which I could find if I wanted

It was a meeting in the sky, my hate and hope

My hatred won and I freed this spirit

He was the horde of sin, the only angel on earth

Don't expect me to come and hold you in a century

Be a nightmare, go crazy this fall kick my door

No matter how acrobat you are, you hang on the poles

I am the reddest rose in the garden of death

Look, my best days were spent with a lie called yesterday

I'm not yesterday, I'm today, yesterday is yours, today is mine

And I'm not that harsh, if you laugh, I'll smile

I have no inspiration, fifty-five years of radios

It plays in my house, in my bedroom my bedstead for forty years

Thirty years of love also rolls down the narrow road one day

I am a man of twenty years, I got on the truck called life

Come to my port, burn the ships

I'm writing to death, come in spite of death

I have someone on my mind

Someone told me, "Go!"

someone says "Stay!"

Come to my port, burn the ships

I'm writing to death, come in spite of death

I have someone on my mind

Someone told me, "Go!"

someone says "Stay!"

Come to my port, burn the ships

I'm writing to death, come in spite of death

I have someone on my mind

Someone told me, "Go!"

someone says "Stay!"

Come to my port, burn the ships

I'm writing to death, come in spite of death

I have someone on my mind

Someone told me, "Go!"

someone says "Stay!"