Sen Benim - Cem Adrian

Hep aynı sessizlikle geliyor gece

Hep aynı yalan dolan masalları dinliyorum yine

Hep aynı yüzler hep aynı sesler peşimde

Anlatamıyorum inandıramıyorum kendime

Sen benim yarım kalan cümlelerimsin

Hiç söyleyemedigim söylemediğim o sözlerim

Sen benim hiç ısınmayan ellerimsin

Hiç unutamayan unutmayan o kalbim

Sen benim eksik kalan yerimsin

Kapattığım pencereler

Güneşlere çektiğim o perdelerim

Sen benim hiç sevmediğim sessizligimsin

Kaybettigim yolum korktuğum karanlık

Hiç tutamadığım o yeminlerim

Sen benim yarım kalan cümlelerimsin

Hiç söyleyemediğim söylemediğim o sözlerim

Sen benim hiç ısınmayan ellerimsin

Hiç unutamayan unutmayan o kalbim

Sen benim eksik kalan yerimsin

Kapattıgım pencereler

Güneşlere çektiğim o perdelerim

Sen benim hiç sevmediğim sessizliğimsin

Kaybettiğim yolum korktuğum karanlık

Hiç tutamadığım o yeminlerim

Sen benim terk ettigim şehirlerimsn

Düştüğüm çukur uzanan ellerim

Hiç tutunamadığım o gidenlerim

Sen benim kovulduğum cennetimsin

Eğdiğim yüzüm sövdüğüm aydınlığa

Hiç açamadığım o gözlerim

The night always comes with the same silence

I always listen to the same false tales again

Always the same faces, always the same voices after me

I can't explain, I can't make myself believe

You are my unfinished sentences

The words that I could never say

You are my hands that never get hot

My heart that never forgets

You are my missing place

windows i closed

Those curtains that I draw to the sun

You are my silence that I never liked

My lost path is the darkness I fear

Those vows that I could never keep

You are my unfinished sentences

The words that I could never say

You are my hands that never get hot

My heart that never forgets

You are my missing place

Windows I've Closed

Those curtains that I draw to the sun

You are my silence that I never liked

My lost path is the darkness I fear

Those vows that I could never keep

You are the cities that I left

The hole in which I fell, my stretched hands

Those who left that I could never hold on

You are my paradise from which I was fired

My face that I bow down to the light that I curse

Those eyes that I could never open