Kanarım - Cem Adrian

Her sabah uyanınca güne

Simsiyah bir yalanın üstünde

Büyük büyük, beton beton

Duvar duvar, sessizlik içinde

Boynuma dolayınca zaman

Ayrılığın o soğuk iplerini

Kalın kalın, düğüm düğüm

Boğum boğum sarar beni yalnızlık elinde

Bir gün solar, bir gün açarım

Kendim düşer, kendim kalkarım

Sessizce ağlar, sessizce susarım

Susarım

Bir gün ölür, bir gün yaşarım

Kendim söner, kendim yanarım

Sessizce vurulur, sessizce kanarım

Kanarım

Yalan dolan, sağım solum

Kırık dökük, elim kolum

Duruyorum bir yerde

Bir gün solar, bir gün açarım

Kendim düşer, kendim kalkarım

Sessizce ağlar, sessizce susarım

Susarım

Bir gün solar, bir gün açarım

Kendim düşer, kendim kalkarım

Sessizce ağlar, sessizce susarım

Susarım

Bir gün ölür, bir gün yaşarım

Kendim söner, kendim yanarım

Sessizce vurulur, sessizce kanarım

Kanarım

Every morning when you wake up

On a pitch black lie

big big concrete concrete

Wall by wall, in silence

When it's around my neck

Those cold threads of separation

Thick thick, knot knot

Loneliness envelops me in the hands of my knuckles

One day it will fade, one day I will bloom

I fall myself, I get up myself

I cry silently, I keep silent

i shut up

One day I die, one day I live

I go out myself, I burn myself

Silently shot, silently I bleed

i bleed

Lie on my right and my left

Broken, my hands are broken

I'm standing somewhere

One day it will fade, one day I will bloom

I fall myself, I get up myself

I cry silently, I keep silent

i shut up

One day it will fade, one day I will bloom

I fall myself, I get up myself

I cry silently, I keep silent

i shut up

One day I die, one day I live

I go out myself, I burn myself

Silently shot, silently I bleed

i bleed