Pomnik - VNM

Łażę po parku i to nie Mokotowskie Pola tylko Szczęśliwice

Szczęśliwy nie jestem, zapewne przez to tu więcej piszę (ta)

W myślach sylaby i dźwięki liczę i czekam na efekt

Jakbym wrzucił do ciemni klisze, bo te linie to nie Polaroid

Zejdzie chwila zanim je usłyszą, na razie pływają w bani

Zanim w niej zakotwiczą, niewyraźnie jak zeszłowieczny t-shirt

Tak jak odcisk palca muśnięty bleachem

A kiedy kładę te chore flow na tracku

I słucha tego inny raper, to myślę: «sorry chłopaku»

Przy tym głównie jak emu, ty chowasz głowę do piachu

Ale za chwilę myślę sobie: «co z tego»

Co z tego, że przy mnie typy to oldschool, tak jak DoS/DDoS za proste flow

Nie po to robię muzykę już nie od dziś, oni nie

Robię ją żeby żyć tak jak chcę

Niech każdy kto teraz słyszy mnie, wie

Mimo tego choćby za chwilę, powiesz, że zaraz zginę

Przez to co robiłem, to każdy, kogo ruszyłem tu zapamięta mnie

Zapamięta mnie, mimo tego, że nie chciałem wiele

Chciałem tylko ten szelest, a ten kto był moim celem

Ma ze mnie dziarę na ciele, tu zapamięta mnie

Zapamięta mnie, nim usunę się w cień

Dwie dekady temu nosa nie spuszczał na kwintę

Młody V przez rap zniewolony jak Kunta Kinte

To było w czasach gdy jarałem z lufy skuna w windzie

I zapijałem to ruską wódą z gwinta, a nie Cuba libre (nie)

Nie mogłem przypuszczać wtedy

Że kiedyś grał będę koncerty z bandem dla dziesięciu tysięcy

I większość z nich będzie kojarzyć słowa

A chciałem tylko hajs, ta

I podświadomie podziw — by się dowartościować

Ale z biegiem tych lat jak ze snu (snu)

Powoli zaczynałem rozumieć wagę moich słów

Ludzie mówili mi, że zmieniałem ich życie

Jakby ta funkcja była mi przeznaczona

Dziarają moje okładki na przedramionach

And it’s fuckin' crazy, przypomnę, robiłem to dla pieniędzy

I robiąc muzykę, nie chciałem dostać pomnika po śmierci (prawda)

Ale dostanę go i tak w pamięci, wielu tysięcy za rap

I dlatego, choćby za chwilę, powiesz, że zaraz zginę

Przez to co robiłem, to każdy, kogo ruszyłem tu zapamięta mnie

Zapamięta mnie, mimo tego, że nie chciałem wiele

Chciałem tylko ten szelest, a ten kto był moim celem

Ma ze mnie dziarę na ciele, tu zapamięta mnie

Zapamięta mnie, nim usunę się w cień, nim usunę się w cień

I usunę się w cień i usunę się w cień