Za późno - PIH

Jestem stracony dla życia

Wszystkiego sens przykrył już tren

Nie mam sił biec to z krawędzi mnie spycha

Z ciepłych trzewi zwierząt czytam sekrety swego losu

Mało istotne z punktu widzenia kosmosu

Szary świt na asfalcie rosa

Z przeszłości słyszę krzyk pusta szosa

Klęczę opuszczone ręce szeptem przeklinam bilans

To że umiem zapamiętywać nie zapominać

Krwawy deszcz wiem życie jest krótkie

Żeby poddać się lecz wszystko idzie na czołówkę

Próbuję sam pod górę wtoczyć ten kamień

To jest jak podróż duszy poza ciałem

Tych kilka spraw nie daje spokoju

Ciągła amplituda uczuć i nastrojów

Daleko gdzieś samotnie od swojego domu

To tylko miasto chciwych oczu my nie mamy domów

Nie ucieknę nigdy od demonów

Zabiorę je ze sobą aż do grobu

Nie uratujesz mnie, przeklęty sen (czuję to wiem)

Jestem stracony dla życia

Wszystkiego sens przykrył już tren

Nie mam sił biec to z krawędzi mnie spycha

Dla tego świata nie ma mnie więcej

Syntetyczna krew w żyłach sztuczne płuco serce

Żal pretensje wszystko poza nami

Na nic wysiłek okupiony łzami

Tu na dole jest tak zimno aseptycznie mokro

Dopada nas kosmiczna pustka samotność

Choćbym nie wiem jak się mył pozostanę brudny

Tu wśród ludzi którzy nie są już ludźmi

Ten fakt na części pierwsze mnie rozkłada

Kolejny obrót ziemi szlag trafił starania

Wilgotne prześcieradło na oślep macam

W powietrzu wisi odór wódy i kaca

Zło pierwotne jest wśród nas tuż za plecami

Przywołujesz je różnymi imionami

Za wszystkie grzechy najcięższa kara

Jak słońce zamiast dawać ciepło bliskim spalam

Nie uratujesz mnie, przeklęty sen (czuję to wiem)

Jestem stracony dla życia

Wszystkiego sens przykrył już tren

Nie mam sił biec to z krawędzi mnie spycha

Ten koszmar dręczy mnie co noc przypływa fala

Duszę się pod ciężarem własnego ciała

Nie otwiera się powieka

Słowa rodziny dochodzą do mnie z daleka

W drogę bez powrotu Morfeusz mnie zabiera

Jak nieszczerze czasem brzmi rachunek sumienia

I im bardziej docierają do mnie fakty

Czuję w sobie coraz mniej substancji

Nie uratujesz mnie, przeklęty sen

Jestem stracony dla życia

Wszystkiego sens przykrył już tren

Nie mam sił biec to z krawędzi mnie spycha

Nie uratujesz mnie, przeklęty sen (czuję to wiem)

Jestem stracony dla życia

Wszystkiego sens przykrył już tren

Nie mam sił biec to z krawędzi mnie spycha

I am lost for life

Everything has already been covered by a train

I don't have the strength to run, it pushes me off the edge

From the warm bowels of animals I read the secrets of my fate

Not very important from the point of view of space

Gray dawn on the dew asphalt

From the past I can hear the empty road screaming

I kneel down with my hands lowered, I curse the balance in a whisper

That I can remember not to forget

Blood rain I know life is short

To give up but everything goes to the forefront

I'm trying to roll this rock up the hill myself

It's like a soul journey outside the body

These few things are bothering me

Continuous amplitude of feelings and moods

Far away somewhere alone from my home

It's just a city of greedy eyes, we don't have houses

I will never run away from demons

I will take them with me to the grave

You won't save me, cursed dream (I feel it, I know)

I am lost for life

Everything has already been covered by a train

I don't have the strength to run, it pushes me over the edge

There is no more of me for this world

Synthetic blood in veins artificial lung heart

I'm sorry, everything is beyond us

No effort paid for with tears

It's so cold aseptically wet down here

We are seized by the cosmic emptiness of loneliness

Even if I don't know how to wash, I'll stay dirty

Here among people who are no longer human

This fact breaks me apart

Another turn of the earth blew the efforts

I grope the damp sheet blindly

The smell of vodka and hangover hangs in the air

Primary evil is among us just behind our backs

You call them by different names

For all sins, the heaviest punishment

Like the sun, instead of giving warmth to my loved ones, I burn

You won't save me, cursed dream (I feel it, I know)

I am lost for life

Everything has already been covered by a train

I don't have the strength to run, it pushes me off the edge

This nightmare haunts me every night a wave comes

I'm suffocating under the weight of my own body

The eyelid does not open

The words of the family come to me from afar

Morpheus takes me on the road of no return

How disingenuous the examination of conscience sometimes sounds

And the more the facts reach me

I feel less and less substance in myself

You won't save me, damned dream

I am lost for life

Everything has already been covered by a train

I don't have the strength to run, it pushes me off the edge

You won't save me, cursed dream (I feel it, I know)

I am lost for life

Everything has already been covered by a train

I don't have the strength to run, it pushes me off the edge