Спадчына - Песняры

Ад прадзедаў спакон вякоў нам засталася спадчына;

Памiж сваiх i чужакоў яна нам ласкай матчынай.

Аб ёй мне баюць казкi-сны, вясеннiя праталiны

I лесу шэлест верасны, i ў полi дуб апалены.

Аб ёй мне будзiць успамiн на лiпе бусел клёкатам

I той стары амшалы тын, што лёг ля вёсак покатам.

Аб ёй мне баюць казкi-сны, вясеннiя праталiны

We have inherited a legacy from our ancestors;

Between her own and strangers she is our mother's grace.

I am afraid of fairy tales-dreams, spring protalins about her

The woods rustle in September, and the oak in the field is scorched.

I am reminded of her on the linden tree by the stork's cry

And that old amshaly tyn that lay down near the villages downhill.

I am afraid of fairy tales-dreams, spring protalins about her