Ezafi - Mohammad Bibak

بالاخره كه چي ؟

بايد تموم مي شد يا نه ؟

خستم كرده بودي ، مي فهمي ؟

اضافي رو مغزم

مثل يه تيكه لخته خون

من كارم دور از هر

آدمي فقط پرسه بود

حرف مي زدي،گوش نمي كردم مي دادم سر تكون

با تو گذشت بد گذشت سه فصلمون

سبز و گرم و زردمون

ولي خوب زمستون

اومد وقتي رابطمون طلسم بود

خوب اومد ، خوش اومد ، خوشم اومد تركوند

سرد شدم

من خودمم ، سعي نكردم فرق كنم

فقط يادم رفت ،

آدم هست

به اندازه كافي دورم و محمد واقعاً رفت

تو كتت نميره ؟ نه !

فاجعه است كه بازم كاري

نشد بكني ،

يادت نميره؟

هرچي خاطره است كه با من داري

خوشحالم، ميگيرم سرم بالا كه پاهام هيچ وقت كج نرفت

ولي تو كج بزرگ شدي ، همينه دليل رفتنم

من همينم ! عوض نمي شم، تو بمون با همونا كه مي گي باهات مچ ترن

ببين خودت همه قفل بازياتو

پاشو جمع كن تو سوغاتياتو

نمي گيره كسي خودراضي جاتو ، تو

نمي شه حرف زد انگاري باتو

خستم از داستان تكراريات و

تو هم صبح با اين فكرا بيدار شو ، تو

مي دوني نوشتن خيلي سخته درباره تو

چون من خيلي وقته سعي كردم فراموش كنم حركاتتو ، رفتارتو

مثل هم دهه ايات خنده داره افكار تو

فقط مياد سرصدات

با يه منطق خنده دار

كم نمياري تو بحثا

دورت شلوغ تو عكسات

منم حال مي كردم تك تر باشم از تژديدي تو درسا

پس ديدي رو اعصابي

روزايي كه با تو بود

آره پره آتو بود

من هي چشم پوشي مي كردم ، تو هم فقط هارتو پورت

تو جنگ نبودي

ولي دورت پُره ناتو بود

تو سنگ كه بودي

نمي گيره كسي جاتو زود

چون اگه بخوام سرپا باشم

ترجيح ميدم تنها باشم

به همه بگو كه من باعث كم كاريشم

من رفتم

ببين بازه من چشم

سختته ؟ يادته مي گفتم كه تو نبودنم مي فهمي تو ارزشم؟

وقتشه رد بشم

ببين خودت همه قفل بازياتو

پاشو جمع كن تو سوغاتياتو

نمي گيره كسي خودراضي جاتو ، تو

نمي شه حرف زد انگاري باتو

خستم از داستان تكراريات و

تو هم صبح با اين فكرا بيدار شو ، تو

مي دونم چقد دور زدي تا من

ديگه نخواه تو فرصتي با من

حالا بگو تو تخس تري يا من ؟ من !