Ég Veit - Björgvin Halldórsson, Eivør

Altíð ræddist eg taran í sjónum,

rekandi vøkstur um klettar og brot,

síðani, saman við ótta og vónum,

hevur tú rikið mítt hjarta á flot.

Tak í meg, tak um mín iva,

nem við meg, nert ikki við,

sissa meg, tá eg vil liva,

øs meg, tá eg biði um frið.

Nú ert tú aldan, og eg eri tarin,

dregur meg at tær og rekur meg frá,

eigi teg, eigi teg, tá tú ert farin,

veit at eg missi teg, tá tú ert hjá.

Tak í meg,…

Alt tað, sum lokkar og alt, sum vil styggja,

fløðandi, fjarandi ert tú í mær,

lyftur meg upp nú og letur meg liggja,

myrkrið, sum bjargar og ljósið, sum slær.

Tak í meg,…

Ræddist eg sjógvin við myrkri og megi,

visti meg stíga á ótryggan veg,

líknandi leið, men við rekandi gleði,

gangi eg nú: Nú ræðist eg teg.

Tak í meg, tak um mín iva,

nem við meg, nert ikki við,

sissa meg, tá eg vil liva,

øs meg, tá eg biði um frið.

I always talked taran in the sea,

drifting growth on rocks and fractures,

since, together with fear and hope,

do you keep my kingdom afloat?

Take me, take me iva,

nem við meg, nert ikki við,

sissa meg, tá eg vil liva,

øs meg, tá eg beg for peace.

Now you are old, and I'm tired,

draws me to toes and drives me away,

eigi teg, eigi teg, tá you are gone,

know that I'm missing a tea, you're with me.

Take me,…

Everything, some lures and everything, some want to upset,

flowing, far away are you in maiden,

lifts me up now and lets me lie down,

darkness, some rescues and light, some strikes.

Take me,…

I feared the sea with darkness and may,

saved me from stepping on an unsafe road,

comforting way, but with driving joy,

I walk now: Now I attack teg.

Take me, take me iva,

nem við meg, nert ikki við,

sissa meg, tá eg vil liva,

øs meg, tá eg beg for peace.