Bordani Nist - Sadegh

بسپار پروازو به خاطر حتی اگر که پرنده مردنی نیست

باش برنده پیش خودت توی لحظه ای که بازی بردنی نیست

تو قاب عکسشون عکس بکش

شکل خوب میاد سخت بچش

با دستات به دستام دست بکش

شاید که خطاش یه حرفی زد

رفیق من هرگز نشو اون بازنده ای که دستاش رو بود

عزیز من هرگز نشو اون شجاعتی که توش حرف از خون بود

بزرگ من همیشه بمون همیشه همون که واسم کوه بود

این قدیما الان من بود تو جایی که باید حتما اون بود

این شروع تازه ای بود باید همیشه راضی میموند

سنگ رو سنگ بند نمیشد احساس فقط سادگی بود

کاری که کردیو همیشگی کن بیرون زدی از مسیر بیخود

ساختی یه جهانی عجیب و بی بت زنجیرات میشن نحیف و بی قطر

رو دو پای اعتقاداتش ایستاد

اون که به اون انشای ساده بیست داد

اون که بیخود با اشکای تو اشک ریخت

اون منی که بیشتر از تو تورو میشناخت

زخماشو با الکل شست رفت آروم یه گوشه نشست

دستاشو به دست اون دادو بست کولشو سمت بهشت

سرش رو شونه خداش بود نیمه ی دیگه بطریو خورد

لبخند زد رو به خداش گفت متنفرم از بازیو برد

عشقی هنوز تو جهانش بود این تنها دلیل جهادش بود

برا پیروزی آفریدنش شکست ندادن مرامش بود

همون چهره ی پشت پرده که همیشه خوبی نمایش بود

دوست نداشتی بالا ببینیش اما اون قله حلالش بود

میلیون ها روح تو یه جسم فقط خدا بود مونسش

دنبال یه صلح تو دلش خیلی دور بود دور بود حسش

درست توی اعماق تو بالای کوه یه فریاد پُر

داره میگه آزادم من موج بلند شد تو دریای نور

ولی به هرحال میبخشمت اگه غروری ساختی که شکستت

اگه کشیدی مرزارو دور ماها واسه فرار یه گوشه نشستنت

تو هم ببخش اگر که من خوب بودم اینجا پیش بدیت

کهکشان تو چشمای ماست موندنی باش واسه همه زمین

Stop flying because even if the bird is not dead

Be the winner in front of you in the moment when the game can not be won

Take a picture of them in the photo frame

Good shape, hard to taste

Hold hands with your hands

Maybe he made a mistake

My friend, never be the loser in your hand

My dear, never be that courage that was about blood

My big one, always stay the same as I was on the mountain

It used to be me now, where it should be

This was a new beginning, we must always be satisfied

The stone could not be stoned. The feeling was just simplicity

Do what you always did, get out of the way

You make a strange and idolless world, chains become thin and diameterless

He stood by his beliefs

The one who gave him that simple essay

The one who shed tears with your tears

The one who knew you better than you

He washed his wounds with alcohol and slowly sat down in a corner

He put his hand on Dadu's hand and went to heaven

His head was on his shoulder, he ate the other half of the bottle

He smiled and said to his god, "I hate to play."

Love was still in his world, that was the only reason for his jihad

His motto for the victory of his creation was not to fail

The same face behind the scenes that was always a good show

You did not want to look up, but that peak was halal

Millions of souls in one body were just God

He was looking for a peace in his heart, he was far away, his senses were far away

Right in the depths of the mountain there is a shout

He says he is free, I waved in the sea of ​​light

But in any case, I forgive you if you made me proud that you broke

If you drag the border, you will sit in a corner to escape

Forgive me if you were good to come here

The galaxy will remain in our eyes for the whole earth