Esmet Ke Miad - Roozbeh Bemani

اسمت که می‌آد حالم بد می‌شه

یه تریلی غم از روم رد می‌شه

مادرم می‌گه «چته؟

بیخودی باز اسمش اومد، دیوونه شدی»

می‌گه «چیه باز این حالت شده؟»

«خجالت بکش، چهل سالت شده»

می‌گه «با خودش باز شد عین روح»

زیر لب می‌گه «این شب میره کوه»

رفیقام می‌گن‌ «بسه بیچاره»

بعد پشتم می‌گن «طفلی حق داره»

پشتم از تو‌ تو مهمونی می‌گن

برمیگردم، از گرونی میگن

اسمت که می‌آد، همه بام بدن

انگار سر صف کتکم زدن

انگار نه انگار، دیگه بزرگم

میرم بغل مادربزرگم

میرم بغلش‌، می‌لرزه چونم

می‌گه «گریه کن، دردت به جونم»

«گریه کن اگه غرقِ آتیشی

اما با گریه‌ام خالی نمیشی»

می‌دونم اونم دلش رو هواست

اونم جوونیش یکی و می‌خواست

یکی که اسمش اون‌قد بزرگ نیست

یکی که قطعا بابابزرگ نیست

اسمت که می‌آد، همه بام بدن

انگار سر صف کتکم زدن

انگار نه انگار، دیگه بزرگم

میرم بغل مادربزرگم

When your name comes, I feel sick

A trill of sadness passes through Rome

My mother says, "What?

His name suddenly came up again, you are crazy"

He says, "What has become of this situation?"

"Shame on you, you are forty years old"

He says, "The same spirit opened with itself."

He says under his breath, "He's going to the mountains tonight."

My friends say, "Enough, poor man."

Then they say behind my back, "A child has a right."

They say you are a party behind my back

I will return, they say it is expensive

When your name is mentioned, everyone is covered

It's like beating me in line

As if not as if, I am grown up

I'm going to hug my grandmother

I go to hug him, he is shaking

He says "cry, you hurt me"

"Cry if you are drowning in fire

But you will not be empty with my crying"

I know he is upset

He wanted one when he was young

One whose name is not that big

One who is definitely not a grandfather

When your name is mentioned, everyone is covered

It's like beating me in line

As if not as if, I am grown up

I'm going to hug my grandmother