Leniviec - Reni Jusis

Słońce przeszło dzisiaj samo siebie

Szukam cienia, pragnę cienia, sama nie wiem

Wentylator zaniemówił jak na złość

Myśli kleją się do siebie, mam już dość

Ktoś mnie woła, słowa gasną gdzieś po drodze

Za chwilę nie wytrzymam, wychodzę

Tak powoli, tak leniwie

Tak godzina za godziną sennie ginie

Kiedyś znajdę ukojenie

Cisza burzę zapowiada

To nieomylny znak

Suche usta nawet mówić nie są w stanie

Ostatnią kroplę celebruję

Właśnie wyschła woda w kranie

W zwolnionym tempie biją serca

Kolejne lato nad nami się znęca

Gdybym miała jeszcze suknię

Zdjęłabym ją bez wahania

Tak powoli, tak leniwie

Tak godzina za godziną sennie ginie

Kiedyś znajdę ukojenie

Cisza burzę zapowiada

To nieomylny znak