Люстэрка - Nizkiz

Так губляю вочы блакiтныя ў чырвоным.

Застаючыся сам насам сабе незнаемы.

Не адчуваю час...

Я гляджу ў люстэрка i мераю ў iм адлегласць

Да тваiх прывiдаў, маўклiва, дзiўных дагэтуль.

Што разбуралi нас

Цiха лунае гук.

Раю застацца тут.

Дзе мы супраць усiх.

Нерухома дэманы твае спяць у коме.

Гэта наш амаль новы шанец.

Дык прымай мае віншаваннi.

Так блукаюць думкi адлiгаю крадучыся

Мы даўно ня тыя з табою,

Кiм нас усе лiчаць

Зноў i таму, вiдаць,

Я малюю зоркi бясконца на яе целе

І фатаграфую ў цемры здымнай кватэры,

Каб сонца не спужаць.

Цiха лунае гук.

Раю застацца тут.

Дзе мы супраць усiх.

Нерухома дэманы твае спяць у коме.

Гэта наш амаль новы шанец.

Дык прымай мае віншаваннi.

So I lose my blue eyes in red.

Remaining alone is unknown to us.

I don't feel the time ...

I look in the mirror and measure the distance in it

To your ghosts, silently, strange so far.

That destroyed us

The sound is quiet.

I advise you to stay here.

Where we are against everyone.

Immovable your demons sleep in a coma.

This is our almost new chance.

So accept my congratulations.

So wandering thoughts thaw stealthily

We haven't been with you for a long time,

Who do we all think?

Again, therefore, apparently

I draw stars endlessly on her body

And take a picture in the dark of a rented apartment,

So as not to scare the sun.

The sound is quiet.

I advise you to stay here.

Where we are against everyone.

Immovable your demons sleep in a coma.

This is our almost new chance.

So accept my congratulations.