Guantanama - Nizkiz

Малюй мяне, і толькі ноччу

Бяз слоў, бяз сноў няспынна крочу

К табе навек, ня веру болей,

Што нас няма, і ўжо ніколі...

Не спыніць мне подыху, неба гэта толькі бруд

Думкі гэта тая ж вада!

Мая Гуантанама, зачыняй таксама нас

І нікому не аддавай!

І крок яшчэ, яшчэ, і потым

Ня здолеў, каб ня зведаць, хто ты.

Мой жах, мой пах, мой сэнс да болю

Я сам жадаў, але ж даволі!

Не спыніць мне подыху, неба гэта толькі бруд

Думкі гэта тая ж вада!

Мая Гуантанама, зачыняй таксама нас

І нікому не аддавай!

Draw me, and only at night

Without words, without dreams I walk incessantly

To you forever, I do not believe anymore,

That we are not, and never again ...

Don’t stop me breathing, the sky is just dirt

Thoughts are the same water!

My Guantanamo, close us too

And don't give it to anyone!

And step still, still, and then

Couldn't help but know who you are.

My horror, my smell, my sense of pain

I wanted to, but enough!

Don’t stop me breathing, the sky is just dirt

Thoughts are the same water!

My Guantanamo, close us too

And don't give it to anyone!