Nazm - Mohsen Namjoo

چیزی نظیر آتش در راه های ماندگار

روح است در سُخابه و اَفغانم آرزوست

جان بی شُغابه از در انکار می‌رود

خامُش دل می‌دهم، می‌گذرم

من با لباس دژبانی، سست و بی طمع

از میان مردم مست می‌گذرم

سر را به چه می‌افشانی ای مرد بی ولع؟

مهم نیست می‌گویم و می‌گذرم

نظم می‌ماند از من

پشت سبزیِ کاغذی که می‌ماند از من

سَلخ پُخته چنگ چُغلانِشمند می‌اندازم

و سرکُشانه مولازوروَش میمیرم و

مرگ می‌ماند از من

ساژه می‌ماند، یانِش می‌ماند و ما نیستیم

میان دستان سالانتور روزگار بی دلیل می‌میریم

واژه می‌ماند

واش می‌ماند از ما

شاش می‌ماند از ما

کاغانه کوله گنج می‌ماند از ما

ماسیانه شناور شعر شاکالتوس می‌ماند از ما

و ما مزمزه می‌ماند از ما و ما مزمزه می‌ماند از ما

و ما مزمزه می‌کنیم تراوش چاغالکونابش‌مند را

تجربه بیسیده لاک می‌کنیم

نظم می‌ماند از من

مرگ می‌ماند از من

وارطان سخت نگفت

یک دم در این ظلام

درخشید و جَست و رفت… اروپا، پناهنده شد

Something like fire in lasting ways

The soul is longing in Sukha and Afghanistan

The undisputed soul is denied

I feel silent, I pass

I'm wearing a tight-fitting dress, loose and greedy

I pass through drunken people

What are you throwing your head at, you greedy man?

It does not matter what I say and pass

Order stays with me

Behind the paper greens that remain of me

I throw the cooked sledgehammer

And I will die rebelliously

Death stays with me

The subject remains, the object remains, and we are not

We die for no reason in the hands of Salantor

The word remains

Wash stays with us

Piss remains from us

The paper bag of treasure remains from us

The floating masquerade of Shakaltus's poetry remains of us

And we taste it, we taste it, and we taste it, we taste it

And we taste the emulsifying discharge of coals

We varnish the experience

Order stays with me

Death stays with me

Vartan did not say hard

A tail in this oppression

He shone and traveled to Europe, became a refugee