Olafs Belti - Lumsk

Det var’ki i fjor fyrre fjoren

uti sankt olavs velde

eg sille livid av kongin taka

så seint um ein joldags kvelde

Eg tok kongin på min bak,

eg tottast meg vera ung

men som eg kom i durahallen

da falt en meg fer tung

Frem så kom den vigslekallen

så vel eg han monne kenne,

han slog med skrå i skallen

er’ki helligbrigdad enno

Dei slog meg skrå i skallen

ded tottist eg inkji lide,

skvette etter meg vigslevatten

eg kenne enno det svide

Dei skvette eld og eimyrja

og vigsale vatnid vide.

vigsale kom der eg stod

monne meg svide

Dei skvette eld og eimyrja

og vigsale vatnid vide

vigsale kom der eg stod

monne meg svide

Ded fornam på lando deiras

eg åtte der ingjo fred

så sprett eg beltid af kongins rygg

og sokk i jordi ned