Te Veel, Te Vaak - Liesbeth List

Even leeg als de straat

Is de gang waar je staat

En je bleke gezicht

In het gelige licht

Is al net zo leeg

En kijk nog eens om

De tafel trekt krom

Krom onder het gewicht

Je hijgt want je krijgt je koffer niet dicht

Verdwijn met de noorderzon nu een einde komt

Aan de jaren van leef maar raak

Neem wat er over is als er nog iets is

Want we namen te veel te vaak

Je praat iets te vlug

Verlang je soms terug

Naar wat is geweest

Het lijkt een groot feest

Als je het meeste vergeet

Verdwijn met de noorderzon nu een einde komt

Aan de jaren van leef maar raak

Pak het verleden in

Ook al heeft het geen zin

Want we zijn onszelf kwijtgeraakt

As empty as the street

Is the corridor where you stand

And your pale face

In the yellowish light

Is already just so empty

And look back again

The table warps

Bend under the weight

You're panting because you can't close your suitcase

Disappear with the northern sun as it comes to an end

Touch the years of life

Take what's left, if there's anything left

Because we took too much too often

You're talking a little too fast

Do you sometimes desire back

To what has been

It seems like a big party

If you forget most of it

Disappear with the northern sun as it comes to an end

Touch the years of life

Wrap up the past

Even if it makes no sense

Because we have lost ourselves