Mosafer - Erfan

ی کار قدیمی

گفتم یکی از شعرای قدیمیم باید تو این البوم باشه

می‌خوام من بگم چند کلمه دلِ کتابم

بازم شب شده غم زده طلسم به خوابم

زندونه رویا ز پشت توری و دوری مهتاب

همواره باعث سکوت و کوریه شب‌هام

بازم ماه کامله شدن ابرا نقره‌ای

ریختم زهره دلمو به سفره ای‌

که دست تک مسافری ازش نمونه

بعد از پوسیدن تن‌ و بدنمم بمونه

میگی‌ چرا مسافر؟

نمی‌شه باشی‌ ثابت؟

نمی‌شه حیاتت بی‌ صدا، بمیری ساکت؟

هم من و هم تو تو مسیره بن‌بست

مسافر زمان و خیال تا لحظه ی خفتن

بازدید تمام عمرت ظرف یه چشمک

چشیدم از این کره ی دَوَران طعم قسمت

پلکات کیپه همن ولی‌ چشم دلت باز

تک لحظه‌ای آشکاراس هر چی‌ راز

میبینی‌ که هر چی‌ ورد رو لب نشسته بود

آتش ابد یا بهشت به اون وابسته بود

کتابه قصّه بود ریشه ای‌ توی حق نداشت

باغبان بی‌ وقفه تو مغزا علف هرزه‌ کاشت

ساقه ی جوونش شده درختی تنومند

برگاش با تنفسی خفه، زمینو در بند

ریشه ی یه سری سنّت‌ها رو باید کند

وگرنه کل عمرت تو یه خواب ناخودآگاه سپری می‌شه

و هیچ وقت هم بیدار نمیشی‌

تنها کسی‌ که میتونه این کارو بکنه خودتی

بیدار شی‌‌ و به آگاهی‌ برسی‌

ای کاش‌ای کاش از این خواب بپّرم

ریشهٔ هزار سالشو با دستام بکّنم

ایست قلب و رکود خون توی رگهام

شده باعثه خفگی، مانعه شیوع حرفام

همه چی‌ سیاه، صدا و سیما قطع

فوّاره خون از مچم پایان و بدنم سرد

بعد از غسل و دعا، کفن سفید و پاک

مثل پیله ابریشمی خفه به زیره خاک

از زمان بی‌ زبونیا لباتو دوختن

آزادی من و تو رو به طمع فروختن

اگه نباشم مدیره روح و نفس خودم

زندگی‌ بی‌ دلیل، نداره فایده بدن

اگه روزی زمانی‌ بخوان با خنجر

بگیرن سخنم و جای پاهام رو از من

با ضربات قطرات خونم رو جدول

میگم قصه ی زندگیمو تا پایان از اول

(می‌) کارم بذره دلمو تو دشت فکرا

از جوی خونم می‌کنم اون جوونه سیراب

آه، اون جوونه سیراب آه، اون جوونه سیراب

از جوی خونم می‌کنم اون جوونه سیراب

Old work

I said one of the old poets must be in this album

I want to say a few words from the heart of my book

It's night again, sad, spell on my sleep

Dream prison behind the net and the distance of the moon

It always causes silence and blindness at night

Again, the moon is full of silver clouds

I poured the Venus of my heart on the table ‌

Which is the example of a single passenger

Stay in my body after rotting

You say why a passenger?

Can't you be fixed?

Can't your life be silent, die silent?

Both you and I are at a dead end

A traveler of time and imagination until the moment of sleeping

Visit all your life in a blink of an eye

I tasted the flavor of this round butter

The coupe is the same, but your heart is open

Every single moment reveals the secret of everything

You can see that everything was on Word

Eternal fire or heaven depended on it

The book was a story, it had no roots in truth

The gardener planted weeds in the brain all the time

The young stem of a large tree

Bargash with suffocated breathing, ground and in confinement

It must eradicate a series of traditions

Otherwise, your whole life will be spent in an unconscious dream

And you never wake up ‌

The only one who can do it yourself

Awaken the object and become aware of it

I wish I could wake up from this dream

Let me root the thousand years with my hands

Heart failure and blood stasis in my veins

It has caused suffocation, preventing the spread of my words

Everything is black, the radio and television are cut off

The fountain of blood from my wrist ends and my body is cold

After bathing and praying, the shroud is white and clean

Like a silk cocoon suffocating to the bottom of the soil

Sewing lips since time immemorial

Freedom to sell you and me greedily

If I am not the director of my own soul and spirit

Life for no reason is useless to the body

If one day وان sing with a dagger

Take my word and take my place

Scatter the drops of my blood on the table

I tell the story of my life until the end from the beginning

(May) My work is the seed of my heart in the plain of thoughts

I drink the blood of that young man

Oh, that young water oh, that young water

I drink the blood of that young man