Pytania - Diox

Moja podróż jest bardzo odległa

Pod stopami już mam tylko wszechświat

Niby wszystko to kwestia podejścia

Bo drzwi mogą służyć do wyjścia i wejścia

Upalam wszystko od płomieni piekła

Biały ogień lśniący jak perła

Trawi na popiół wszystko prócz lodu

Bo ten pod ciężarem grzechów sam pęka

Ile prawdy udźwigniesz na rękach?

Kto powiedział, że prawda jest jedna?

Dokąd prowadzi cię twoja ścieżka

I czemu na końcu okazuje się błędna?

Zamiast więzi zaciska się pętla

Czy tylko inni mają prawo do szczęścia

Czemu szczęście się liczy w diamentach

Zapomnieli, że to kawałek węgla

Znowu fala wyrzuca na brzeg okręty co miały zwyciężać

Widać na twarzach, że nadzieja gaśnie jak z biegiem lat uśmiech dziecka

Brak odpowiedzi, same pytania, w rękach została zawleczka

Zbliża do ziemi się rzucony granat i kurz opada jak szczęka

Ile warta jest nasza wolność

Czemu każda to jednak samotność

Moje słowa nie objęte promocją

Nie patrzę przez szybę, podchodzę by dotknąć

Podobno każdy ma własny kosmos

Ja za twój chyba dałbym się pociąć

Powiedz mi co jest zło a co dobro

I czemu tak często gubimy tu ostrość

Kto ostatni zaśmieje się głośno?

Komu jeszcze wypada się śmiać?

Na początku wierzymy tak mocno

Gotowi stawiać nasze zamki na piach

Wyciągamy ręce po nieboskłon

Chcemy sięgać za każdą z gwiazd

A kiedy gasną spowite ciemnością

Pozostaje nam już tylko strach

Znowu fala wyrzuca na brzeg okręty co miały zwyciężać

Widać na twarzach, że nadzieja gaśnie jak z biegiem lat uśmiech dziecka

Brak odpowiedzi, same pytania, w rękach została zawleczka

Zbliża do ziemi się rzucony granat i kurz opada jak szczęka

Podobno wszystko odbija się echem

Podobno każdy ma w sobie Judasza

Powiedz czemu trzymasz w ręce kamienie

I kto ci powiedział, że nie warto wybaczać

Ja nie pytam ze względu na siebie

Nawet światło rzuca tu cienie

Znowu łzy upadają na ziemię

A nasze serca znów są pustym kraterem

Kto pozwolił osądzić nam resztę

Czemu reszta wystawia oceny

Czemu stoję, a myślę, że biegnę

Powiedz szczerze czemu miałbym ci wierzyć

Umieramy powoli samotnie

Coraz mniej w nas naszych korzeni

Skoro wszystko jest wokół tak proste

Mów kto wyprawi nam nasze pogrzeby

Znowu fala wyrzuca na brzeg okręty co miały zwyciężać

Widać na twarzach, że nadzieja gaśnie jak z biegiem lat uśmiech dziecka

Brak odpowiedzi, same pytania, w rękach została zawleczka

Zbliża do ziemi się rzucony granat i kurz opada jak szczęka

My journey is very far

I only have the universe under my feet

It's all a matter of approach

Because the door can be used for exit and entry

I burn everything from the flames of hell

White fire shining like a pearl

It burns everything to ashes except ice

Because this one breaks under the weight of sins

How much truth can you carry on your hands?

Who said there is only one truth?

Where is your path leading you?

And why does it turn out to be wrong in the end?

Instead of a bond, a noose tightens

Do only others have the right to happiness

Why happiness counts in diamonds

They forgot that it was a piece of coal

Again, the wave throws the ships that were supposed to win ashore

You can see on their faces that hope fades away like a child's smile over the years

No answers, only questions, the pin was left in the hands

A thrown grenade approaches the ground and the dust drops like a jaw

How much is our freedom worth?

Why is each one loneliness after all

My words not included in the promotion

I don't look through the glass, I approach to touch

It is said that everyone has their own cosmos

I probably would have cut myself for yours

Tell me what is evil and what is good

And why do we so often lose focus here

Who will laugh out loud last?

Who else is laughing?

At the beginning, we believe so strongly

Ready to put our castles in the sand

We stretch our hands to the sky

We want to reach for each of the stars

And when they go out shrouded in darkness

We are left with only fear

Again, the wave throws the ships that were supposed to win ashore

You can see on their faces that hope fades away like a child's smile over the years

No answers, only questions, the pin was left in the hands

A thrown grenade approaches the ground and the dust drops like a jaw

Everything seems to echo

Apparently, everyone has a Judas in them

Tell me why you're holding stones in your hand

And who told you that it's not worth forgiving

I am not asking for my own sake

Even light casts shadows here

Tears fall to the ground again

And our hearts are an empty crater again

Who let us judge the rest

Why are the rest giving ratings

Why am I standing and I think I'm running

Tell me honestly why I should believe you

We die slowly alone

Our roots are becoming less and less in us

Since everything around is so simple

Tell me who's going to give us our funerals

Again, the wave throws the ships that were supposed to win ashore

You can see on their faces that hope fades away like a child's smile over the years

No answers, only questions, the pin was left in the hands

A thrown grenade approaches the ground and the dust drops like a jaw