De Achtervolging - Brainpower

Verdomme hoe kwam hij m’n huis in, kwam hij me thuis in

Eerst was m’n leven als geluid digitaal, maar nou zit er volop ruis in

Emoties overhoop zoals de spullen in de kamer

M’n helderheid wordt vager door het continu gehamer, in m’n bovenkamer

Ik moet nu zoeken naar een uitweg

Zie het leven als een raam;

straks is m’n ruit weg

Ontsnappen vol gesnapte woorden maar ik snap het niet

Proberen grip te krijgen maar ik vat het niet, en zag het niet

Ook al zie ik het nu voor me staan

Ongeacht het hoe en waarom: ik heb het niet gedaan

Het is een misverstand, ik kom er vast wel later op

Maar speel nu echt geen spel want m’n leven staat erop

De achtervolging, er is geen uitweg, waar moet ik heen samen

Met paranoia, voel ik me hels alleen

Hou altijd voet bij stuk maar nu neem ik echt de benen

Op de vlucht, voor iemand die m’n leven wil ontnemen

(Brainpower)

Daar sta ik dan, daar ga ik dan

Naar buiten door de achterdeur met in m’n achterhoofd een zacht gezeur

M’n woede-meter slaat uit, ik ren de straat uit

M’n aura straalt waarschijnlijk, wanhoop en haat uit: wat maakt het uit ?!

Verloor 'm even uit het oog bij de Waag

En spring een gat in de lucht, als de ozonlaag

'k Hoop dat het goed gaat en prent me in: «ik val niet op»

Via de Bloedstraat, gauw de Wallen op

Al die sexshops en snackbars, ik zie ze langsflitsen

En moet m’n enkels dissen door een junk die staat te pissen

Laat de politie gissen, als ze toch eens wisten

En word vertraagd door een groep vragende toeristen

Laat me niet kisten, zig-zaggend langs de rooie lichten

Zie geile wichten en verbitterde gezichten

De Damstraat in, hou er de tred en de maat in

Ren naar het Nest en ga aan het einde rechts

De achtervolging, er is geen uitweg, waar moet ik heen samen

Met paranoia, voel ik me hels alleen

Hou altijd voet bij stuk maar nu neem ik echt de benen

Op de vlucht, voor iemand die m’n leven wil ontnemen

Achtervolging, zonder uitweg, waar moet ik heen samen

Met paranoia, voel ik me hels alleen

Hou altijd voet bij stuk maar nu neem ik echt de benen

Op de vlucht, voor iemand die m’n leven wil ontnemen

(Brainpower)

Na de ontkenning, de woede over moord in koelen bloede

Begint het compromis in m’n achterhoofd te broeden

Op m’n hoede, zet ik de tred voort, maar word gestoord

Door te denken;

misschien gaat het nu, zoals het hoort

Zou de taak dan het verlossen uit m’n lijden zijn

Anoniem de straat door naar het Leidseplein

Het zit niet mee en wie niet weg, yo die is gezien

Miste de twee, jah whatever, ik neem de tien

Totdat die bij de allerlaatste halte staat

Het gaat maar al te traag en sprint nu door de, van Hallstraat

Shit daar is ie weer !

Nu weet ik dat het menens is

Één-na-laatste links, naar de eerste, Keuchenius

En zwetend nat als pis, ben ik zoveel maar ik kan niks

Over de brug, langs de nieuwbouw richting Marnix-

Straat, in de Zwagenhave de Staaf vraag ik me af hoe het nu verder gaat

De achtervolging, er is geen uitweg, waar moet ik heen samen

Met paranoia, voel ik me hels alleen

Hou altijd voet bij stuk maar nu neem ik echt de benen

Op de vlucht, voor iemand die m’n leven wil ontnemen

Achtervolging, zonder uitweg, waar moet ik heen samen

Met paranoia, voel ik me hels alleen

Hou altijd voet bij stuk maar nu neem ik echt de benen

Op de vlucht, vlucht, vlucht.

(Brainpower)

In m’n hoofd begint van alles te spelen

Als een rommelige jamsessie

Maar bovenaan professie staat toch echt depressie

M’n doorzetten wordt beproefd maar doorstaat de test niet

Hoe kom ik toch in deze beerput, ik rook de mest niet

Ben doodsbenauwd en leer gelijkertijd een levenslessie

Feiten snijden mij aan alle zijden;

maar of ik het mes zie

Dat is de grote vraag, m’n eigen dood is het motief

Dat staat als een statief, de rest is relatief

Maar ik moet door naar de Jordaan, zal wel volstaan

Intuïtie heerst bij mijn gehoororgaan als onderdaan

En ook al is het vast de paranoia, die verder werkt

M’n instinct is net te sterk dus ga linksaf bij de Westerkerk

Er hangt een stank in m’n ziel, daarachter een gesuis

Levensdrang achteruit, en geestelijk languit

Ik zie der vast bang uit, keek even achterom bij 't Anne Frank-huis

En de gestalte zag er rank uit

Ik weet niet eens of het een zij of een hij is

Maar de wens die nu bij mij is, is dat God nu aan mijn zij is

Rechtdoor, rechtsaf, linksaf, over de brug

Gauw twee straten verder, yo daar heeft ie niet van terug

Met flashbacks in m’n hoofd bij het zien van Multatuli op de Singel

Met geliefden in de zomermaand van juli

Maar ben gauw weer wakker, het is m’n droom die uitgaat

En kom d’r achter: ik sta midden in de Spuistraat

Ik moet weg, uit deze volle steeg

Richting de Dam langs de Magna Plaza, eerst door de Molsteeg

En tot mijn grote verbazing en irritatie

Wordt mijn angst en frustatie nu omgezet in acceptatie

De ene stem zegt «Je bent niet wijs!», de andere «Hoezo?»

Achter me het paleis en rechts Madame Tussaud

Alles slomo, m’n ogen open en m’n hoofd omhoog

Ik spreid m’n armen sloom en met een hele grote boog lopen mensen om me heen

Ik voel me opgefokt en goed en met een zotte gloed, kijk ik m’n lot tegemoet

Niet wetend of ik hieraan fout of goed doe, doet het er toe

Is er meer in het spel, is het voodoo?

Of zijn het engelen die zingen

Ik val om, en hoor een opera beginnen

Damn how did he get into my house, did he get into my house

My life as sound was digital at first, but now it is full of noise

Emotions in turmoil like the stuff in the room

My clarity is blurred by the continuous hammering in my upper room

I now have to look for a way out

See life as a window;

soon my window will be gone

Escape full of snapped words but I don't get it

Trying to get a grip but I don't get it and didn't see it

Even though I can see it it in front of me now

Regardless of how and why: I did not do it

It's a misunderstanding, I'll probably get to it later

But don't play a game right now because my life is on it

The chase, there is no way out, where should I go together

With paranoia, I feel hell alone

Always stand your ground, but now I really take off legs

On the run, from someone who wants to take my life

(brain power)

There I am, there I go

Out through the back door with a soft whine in the back of my mind

My anger meter is beating, I run down the street

My aura probably radiates desperation and hatred: who cares?!

Lost my sight at the Waag for a while

And jump a hole in the air, like the ozone layer

I hope it goes well and imprints me: «I don't stand out»

Via the Blood Street, quickly onto the Red Light District

All those sex shops and snack bars, I see them flashing by

And have to diss my ankles by a junkie who is pissing

Let the police guess, if they only knew

And is delayed by a group of questioning tourists

Don't let me crash, zig-zagging past the red lights

See horny weights and bitter faces

Enter the Damstraat, keep tace and the mate

Run to the Nest and go right at the end

The chase, there is no way out, where should I go together

With paranoia, I feel hell alone

Always stand your ground, but now I really take off legs

On the run, from someone who wants to take my life

Pursuit, no way out, where should I go together

With paranoia, I feel hell alone

Always stand your ground, but now I really take off legs

On the run, from someone who wants to take my life

(brain power)

After the denial, the rage about murder in cold blood

The compromise begins to brood in the back of my mind

Wary, I continue my pace, but am interrupted

By thinking;

maybe things are going as they should now

Would the task then be to put me out of my misery?

Anonymous down the street to Leidseplein

It's not easy and who is not gone, yo he has been seen

Missed the two, yeah whatever, I'll take the ten

Until it is at the very last stop

It is all too slow and now sprint through the van Hallstraat

Shit there it is again!

Now I know that it is serious

Second to last left, to the first, Keuchenius

And sweating wet as piss, I am so much but I can't do anything

Across the bridge, past the new building in the direction of Marnix-

Straat, in de Zwagenhave de Staaf I wonder how things will continue now

The chase, there is no way out, where should I go together

With paranoia, I feel hell alone

Always stand your ground, but now I really take off legs

On the run, from someone who wants to take my life

Pursuit, no way out, where should I go together

With paranoia, I feel hell alone

Always stand your ground, but now I really take off legs

Fleeing, fleeing, fleeing.

(brain power)

Everything starts to play in my head

Like a messy jam session

But at the top of the profession is really depression

My perseverance is tested but does not pass the test

How do I get into this cesspool, I don't smoke the manure

Am terrified and learn a life lesson at the same time

Facts cut me on all sides;

but whether I see the knife

That is the big question, my own death is the motive

That stands like a tripod, the rest is relative

But I have to go on to the Jordaan, that will suffice

Intuition reigns in my organ of hearing as a subject

And even if it is probably the paranoia, which continues to work

My instinct is just too strong so turn left at the Westerkerk

There is a stench in my soul, behind it a hiss

Life urge backwards, and mentally stretched out

I must look frightened, looked back at the Anne Frank House

And the figure looked slender

I don't even know if it's a she or a he

But the desire that is with me now is that God is now by my side

Straight ahead, turn right, turn left, across the bridge

Quickly two streets away, he won't get back from that

With flashbacks in my head when I saw Multatuli on de Singel

With loved ones in the summer month of July

But wake up soon, it's my dream come true

And find out: I'm standing in the middle of the Spuistraat

I need to get out of this crowded alley

Direction the Dam along the Magna Plaza, first through the Molsteeg

And to my great surprise and irritation

Will my fear and frustration now be converted into acceptance

One voice says «You are not wise!», the other «Why?»

Behind me the palace and Madame Tussaud to the right

Everything slomo, my eyes open and my head up

I spread my arms lazily and people walk around me with a very wide arc

I feel bought up and good and with a crazy glow, I face my fate

Not knowing whether I'm doing it wrong or right, it matters

Is there more to the game, is it voodoo?

Or is it angels singing

I fall over and hear an opera begin