Toofan - Ali Sorena

زیر زنجیر دیو سیاه

زیر نفسای سینه سیاه

هنوز آدرس پریا می ده

کنده از مرز زمان

مثل صدف رو عرض جهان

خشکی زده.

گوشاتو بچسبون بش صدای دریا می ده

این منم یه تن روی خس

زیر خستگیِ هیاهوی کویر

این منم یه خسته ی ریل

این منم یه واگنِ سیر

گذشته از ایستگاهِ عطش

تشنه حتی کنار دریا

این منم بی باور به آب … این منم

این منم دست زیر تن ترکه ی پتیاره ها

تاول کف پام با پای پیاده لای پا های

برهنه متوهم کفش

این منم نقش زیر تن شهر تیغ

تا یه تف به گندگیِ دهن صدا

ناخون کشیده شد ه ی خنده

زاییده زادگاهِ ساحره ها

این منم درد باورم

پاره قلب نفس تلکه شده م زیر خطر درد اره ها

این منم نبرد اره ها

از جنگ زمین بریده

یه پای روحمو مین جوییده

این منم دفتر پر از خطر خاطرات خاک.

خطای روی تنم پاک نمی شن

این صفحه سفیدی رو جا زد

خاطره مدادُ می تراشید

صفحه ی شکستگی مو تا زد

محکم گفت پرم شکست

نوک مدادش رو تنم شکست

شاعرم کرد، شعر شد

هر کلمه که روی تنم نشست

خطای روی تنم پاک نمی شن

این صفحه سفیدی رو جا زد

خاطره مدادُ می تراشید

صفحه ی شکستگی مو تا زد

محکم گفت پرم شکست

نوک مدادش رو تنم شکست

شاعرم کرد، شعر شد

هر کلمه که روی تنم نشست

از آب گذشتم بوی ماهیِ مرده میدم

از کلمه های مرده گذشتم

بوی سوگ یه جمله میدم

تو که چشمات بازِ واسه دیدن من

نگام کن بو عقده میدم

من میونِ دودِ میونِ گلوم

عمریِ بوی سرفه میدم

از این همه پاسخ گذشتم

بوی اون که می پرسه میدم

خوب نگام کن.

من یه صدام

بیرون زده از شهر سکون

شهر خستگیِ پنجه ی پا

من یه قلب بیرون از بدن

بوی سینه های جر خورده میدم

من اون طوفان خستم

بوی برگای دل مرده میدم

ایستادن مرگ منه

بوی رفتن توی جمله می دم

این منم نگار تو

زخمیِ مداد تو

توی همه آب های دنیا

دنبال کشتیِ نگاه تو

گفتی نگار این تویی باد

این منم طوفان صدای تو

دنبال رهایی ام

تو نرفته های تو.

Under the Chain of a Black Demon

Under the breath of black chest

It still gives the address of the fairies

Torn from the boundary of time

Like oysters across the world

Dry.

Gushato sticks to the sound of the sea

This is me too

Under the fatigue of the desert noise

This is also a tired rail

This is also a garlic wagon

Beyond the thirst station

Thirsty even by the sea

This is me, not believing in water… This is me

This is my hand under the body of the wick

Plantar blisters on the soles of the feet

Naked delusional shoes

This is also the role under the body of the razor city

Up to a spit in the dirt of the mouth

Laughing fingernails

The birthplace of witches

This is the pain I believe

My heart is pounding at the risk of saw pain

This is the battle of the saws

Cut from the ground war

One foot of my soul has been mined

This is an office full of dangerous soil memories.

The error on my body is not erased

This left a blank page

You shave the memory of a pencil

The broken hair plate folded

Perm said firmly

I broke the tip of his pencil

He became a poet, he became a poet

Every word that sat on my body

The error on my body is not erased

This left a blank page

You shave the memory of a pencil

The broken hair plate folded

Perm said firmly

I broke the tip of his pencil

He became a poet, he became a poet

Every word that sat on my body

I passed through the water and smelled dead fish

I passed over the dead words

I smell a sentence of mourning

You open your eyes to see me

Watch me, I smell it

I am in the smoke of my throat

I smell cough for a lifetime

I went through all these answers

I smell what he asks

Take a good look.

I am a Saddam

Out of the city of stillness

The city of toe fatigue

I have a heart outside the body

I smell sagging breasts

I'm tired of that storm

I smell the leaves of a dead heart

Standing is my death

I smell the smell in the sentence

This is me too

Wounded by your pencil

In all the waters of the world

Follow the ship of your gaze

You said that this is you

This is the storm of your voice

I seek liberation

You did not go.