Marg - Ali Sorena

از طرف راه ندیده ها

سرزمینی به اسم کشف

توان پذیرش یه صدا

حتی مخالفِ عقیده ها

از طرف شکاف لایه ها

اوج حضورم توی عمق عبورت

تو لمسِ پدیده هاست

از طرفِ کفه ی برابر تا میون خنده ها نمیری

از طرفِ لبی پاره خط گون تا گوشاتو از رو صدا نگیری

از سمت جرعت حمل قامت

بیدارِ شبونه ی امانت

از سمت چیزی به اسم حقیقت

آخرین دیوارِ بی ضمانت

من اون فصل سردم وقت تعویض لباساتِ

قیچیِ باغبونم زمانی که وقت هرس ته برگاته

از طرف نیمه های خالی نقشه ی فرداهای خیالی

از طرف درختای بی برگ پایانِ محض ِ نو نهالی

از طرف جنون با رضایت

شروع بیماری تا سرایت

زخم شکنجه ای به اسمِ دنیا

از سمت تجربه تا روایت

واسه ی تو دلسرد

باد دوره گرد

منو قبولم کن

این منم مرگ

منم آخرین ثانیه

آخرین هرم گلویی که باقیه

تویی آخرین حس پایان وزن

منم آخرین قافیه

رفتی میون دفتر

خط کشی نفس گیر بود

نظم ُ زیرو رو کردی

روندنت تو حاشیه

کوچیک شد خونت

اما جهانت نه

یه زندگیِ دوباره است

اون شعری که ازت باقیه

کردی به قد دستات پنجه ها ت رو تو خاک

جوونه از مشتت ریخت وقتی دستات رو وا کردم

تو خاکِ حاصل خیزِ نبودنت که جای رشد بود

جشن آبیاریِ بودنتُ خاطره هات به پا کردن

کشیدی دست از زنجیر این اعتیادُ له کردی

انزوا های پاکیت بلند من رو صدا کردن

هر چی از حقیقت دیدی صمیمی تر شدی با من

تا صفحه ی بودنت رو با دستام تا کردم

منم آخرین لحظه ای که تو قامتی

منم آخرین رنگی که رو شهامتی

آغاز تا حالت رو تو پایانت انشا کردم

زنجیرتو وا کردی دستامُ به روت وا کردم

حقیقت شکست بود خم شدن تو زندگی

در زندانِ ندیدن رو روی دیدنت وا کردن

پای برگه ی حقیقت رو که شکست بودو بس

با دست پر از بوی پارگیِ زنجیرت امضا کردم

On behalf of the unseen

A land called Discovery

Ability to accept a sound

Even contrary to beliefs

From the slit of the layers

The peak of my presence in the depth of passage

You are in touch with phenomena

You do not die from the equal cup until the laughter

Do not make a sound from the torn lip to the ears

From the side of daring to carry stature

Awakening of the night of trust

From something called truth

The last unsecured wall

I'm cold that season when it comes to changing clothes

My garden shears when it's time to prune

From the empty halves of the map of imaginary tomorrows

From leafless trees to the sheer end of new seedlings

On behalf of insanity with satisfaction

The onset of the disease until infection

A wound of torture in the name of the world

From experience to narrative

You are discouraged

Round wind

Accept me

This is death

I'm the last second

The last throat pyramid that remains

You are the last feeling of the end of weight

I'm the last rhyme

You went to the office

The line was breathtaking

You made the following order

You are on the sidelines

The blood became small

But not the world

It is a new life

That poem that is left of you

You put your hands in the ground

The young man lost his temper when I let go of my hands

You were not in the fertile soil that was the place to grow

Celebrate being irrigated, to evoke your memories

You broke the chains of this addiction

Calling me long-distance isolation

The more you saw the truth, the more intimate you became with me

I folded the page of your being with my hands

I'm the last moment you're tall

I'm the last color to be brave

I wrote the beginning to the end in the end

You made your chain, I made my hand to Ruth

The truth was failure, bending in life

In prison, not seeing you

Enough of the foot of the truth sheet that was broken

I signed with a hand full of the smell of a torn chain