Expozycja - Wicher

Bawią mnie ściemnione trendy

Rzuć światło na ten problem, ale najpierw wypijmy za blendy

To moja czysta karta, a dla Was zenit

Bo raperzy tylko w lustrach dbają o balans bieli

Kreska ma znaczenie, kiedy im proponujesz wodę

Bo ich horyzonty ciemnieją przez filtry połówkowe

Ich przyszłość jest niejasna, na ostrzeniu tracą krocie

Mam farta, bo mój świat rozmywa tylko bokeh

Wielu opuściło mój kadr, bo mówili postaw, polej

Na osiedlach teraz urywają filmy poklatkowe

Wielu opuściło mój kadr i zgubiło sens chyba

Bo gdy płacą w innej walucie zmienia się perspektywa

Są powierzchowni, sztuki są nocą bliskie

Lecz gołe body w dłoniach to kiepski plan na kompozycję

Mogę tylko obserwować patrząc przez wizjer na pastisz

Klik klik, naciskam spust migawki

Daj mi czas bym widział więcej

Bo pryzmat lat zmienia podejście

Po latach odzyskałem przestrzeń

Mam miejsce, które daje szczęście

Każdy chce być oryginalny, ma swoje barwy, tony

Scena pełna kontrastów, jestem tym nasycony

Ta przestrzeń jest negatywna, wrzuć obiekty w nie

Które zmienią coś na lepsze, obiektywnie

Nie wiem mordo czy gdzieś dotrę z niszą

Gruba skóra, zmniejszam czułość, podkręć ISO

Moje ambicje to brzytwa, robię wszystko by być tam

Choć nie jestem grubą rybą, mam horyzonty jak fish-eye

Zajawka w nich umarła, ja też widzę ten schemat

Pieprze branży blaski, cienie, bo żyje w HDRach

Dzieciaki mają dramat, rapują że palą w bramach

Dla mnie dalej Lavorama to zajawki panorama

Ten format mnie ogranicza, mimo to wracam na krążki

Na rawach daje z siebie maksa jak Soulpete

Przestałem widzieć sens w rozgrywkach

Kiedyś chciałem być najlepszy, dziś to moja expozycja

Daj mi czas bym widział więcej

Bo pryzmat lat zmienia podejście

Po latach odzyskałem przestrzeń

Mam miejsce, które daje szczęście

Dark trends amuse me

Shed light on this problem, but first, let's drink to the blends

This is my clean slate, and the zenith for you

Because rappers only care about the white balance in mirrors

The line matters when you offer them water

Because their horizons darken through halfway filters

Their future is unclear, they lose a lot on sharpening

I'm lucky because my world is only blurred by bokeh

Many left my frame because they said put it, pour it

Time-lapse movies are now interrupted in the housing estates

Many left my frame and lost their sense I guess

Because when they pay in a different currency, the perspective changes

They are superficial, the plays are close at night

But a naked teddy in your hands is a poor plan for a composition

I can only observe, looking through the viewfinder at the pastiche

Click click, I press the shutter button

Give me time to see more

Because the prism of years changes the approach

Years later, I regained my space

I have a happy place

Everyone wants to be original, they have their own colors and tones

A scene full of contrasts, I'm saturated with it

This space is negative, throw objects into them

Which will change something for the better, objectively

I don't know if I'll get anywhere with a niche

Thick skin, turn down the sensitivity, turn up the ISO

My ambitions are a razor, I do everything to be there

Although I'm not a big fish, I have horizons like fish-eyes

The teaser in them has died, I also see this pattern

It fucks the industry with lights and shadows, because it lives in HDR

The kids have a drama, they rap that they burn in the gates

For me, Lavorama is still a panorama teaser

This format limits me, but I keep coming back to discs

On raws, he gives himself to the max like Soulpete

I stopped seeing the sense in the games

I used to want to be the best, today it's my exposure

Give me time to see more

Because the prism of years changes the approach

Years later, I regained my space

I have a happy place