Synkverving - White Void

Sjå slottet i det fjerna

Det glitrar som ei stjerna

Med ny giv i sin lest går han mange rastar meir enn gjerna

Gjennom mose, sump og myr

Og tåken jotnar spyr

Ei ukjend stemme lovar gull og perlar når ein ny dag gryr

Heldt oppe av eit vakkert syn

Mellom skyrand og fjellbryn

Åleine i skogens skumring med sin arme skrott som gjev han tyn

Synkverving!

Ein hall tekt med gylte skjold

Høyr lystig lyd av gladvold

Ved gjæve gudar old kjem han seg endelg på nært hold

Kunne ikkje på eign auge stola

Borga svann som dugg for sola

Brått kjende han nevar små som trekte han ned i ei svart hola

Hundre pissgule auger

Han ligg på ein seng av drauger

Hånlege tryner kjem til syne og brer han ei dyna

Vetter tar seg til rette

Blodsaft og slevje skvettar

Når kvasse klør nennsomt hudremsane flettar

Haugfolk har gjort han gal

Sendt hans sinn til mørkets dal

Hans heim vart ei himmelsal, men heller ei tidleg grav

Nå, ein blant mange sjelar

Som hans triste skjebne delar

Kokt i all æva i ei kolsvart trolldomskjela