Настроі - Vuraj

Ёсьць настроі… А ў іх — пералівы.

Ёсьць часіны — здаюцца сном.

Толькі той на сьвеце шчасьлівы,

Хто ўзімку жыве, як вясной!

Я стаю адзінокі на полі,

Ціха сыплецца золкаў пясок…

Распрануўся вецер — і голы

Па ральлі — у карагодны скок!..

Дуб гальлё пабялелае зьвесіў,

I ня ведаю — можа, ува сьне

Паваліўся зялёны месік

На калені ў срэбны сьнег…

Вецер шэпча ліхія пагрозы —

Колькі злосьці… Куды ж яе дзець?..

Прытулілі б мяне вы, марозы,

Да асмужаных бельлю грудзей!..

Я раздумаў — ня вылью сьлязамі,

За мяне — хай скрыгоча зіма…

Ой ты, замець, сівая замець,

Прыгажэй за цябе — няма!..

There are moods... And they have overflows.

There are moments - they seem like a dream.

Only the one in the world is happy,

Who lives in winter as in spring!

I stand alone in the field

Ashy sand is falling quietly...

Undressed by the wind - and naked

On the rally - in a mountain jump!..

The oak hung the whitened gall,

I don't know - maybe in a dream

The green mesik collapsed

Kneeling in silver snow...

The wind whispers violent threats -

How much anger... Where does it go?...

Would you hug me, frosts,

To the breasts stained with linen!..

I thought about it - I will not shed tears,

For me, let the winter crackle...

Oh, you're a snowman, a gray snowman,

There is no one more beautiful than you!