Nic do stracenia - Rose

Znów zanurzony w oparach w miejscu gdzie nie ma powietrza\nNie zasnę bez jarania, lolków bym zajebał 20\nGdyby nie to, że trzeba wstawać z rana, w bani imprezka\nChcę się podnieść, ale sama powieka jest zbyt ciężka\nNie ma lekko, to jest pieprzona presja bez kitu\nWszystko w porządku, jeśli się nie pchasz do syfu\nWrogiem jest klęska w życiu, nie żadne groźne człowieczki\nMożna mieć w kurwę siły, sprytu, a nie podnieść poprzeczki\nJa już się nie boję sieczki, nie mam nic do stracenia\nMam do zyskania, więc działam, nim całkiem znikną marzenia\nOkreślam cele, bo starzeję się, a nie chcę być nikim, chłopaku\nPożeram scenę, będąc raperem który się wstydzi rapu\nWiem, że to śmieszne, lecz już nie chcę być grą\nTak jak ci durnie, co w sekundę zapomnieli kim są\nZ rapu to ogarnę ledwo jakiś hajs na brona\nRap gra to szmata, taka tępa, za to ładna żona\nNie jestem hipokrytą, więc nie powiem jak masz żyć\nZa dużo jazd na głowie, których nie ogarniam nic\nZaciskam pięści póki mogę jeszcze resztką sił\nPatrzę na drogę, nie pozwolę sobie zerknąć w tył\nZazwyczaj nie wiem jakie sprawy miałem wczoraj w planie\nCzasami wątpię, ale zawsze robię co dam radę\nI chociaż wiem, że prościej byłoby mi olać sprawę\nNie zamierzam, wolę coś wyczynić ponad skalę\nZbieram się w sobie już kolejny rok\nBo wiem, że mogę postawić następny krok\nNie brakuje mi odwagi, raczej chęci na ruchy\nTe co mnie interesują, mogą mnie wpieprzyć do puchy\nChcą mnie pouczać lamusy, do dzisiaj tego nie znoszę\nPodcinają skrzydła i tak się za często unoszę\nWięc proszę, stul w końcu pizdę, zabierz swoje trzy grosze\nGardzę tym środowiskiem i dalej się z tym obnoszę\nZnów miałem pisać o życiu, a wyszedł off-talk straszny, bez kitu\nTu każdy wchodzi se w odwłok jak porno gwiazdy\nA życie dalej się toczy, chociaż się całkiem zmienia\nOtwieram oczy, lecz nic nie robi już na mnie wrażenia\nKręci się Ziemia, a ja z nią, chociaż mnie to nie kręci\nWięc się pożegnam — nara ziom, sporo przede mną śmierci\nMam dobre karty, gry wygrywam, to zawijam się z tym\nJestem otwarty, lecz jak trzeba to zamykam…\nNie jestem hipokrytą, więc nie powiem jak masz żyć\nZa dużo jazd na głowie, których nie ogarniam nic\nZaciskam pięści póki mogę jeszcze resztką sił\nPatrzę na drogę, nie pozwolę sobie zerknąć w tył\nZazwyczaj nie wiem jakie sprawy miałem wczoraj w planie\nCzasami wątpię, ale zawsze robię co dam radę\nI chociaż wiem, że prościej byłoby mi olać sprawę\nNie zamierzam, wolę coś wyczynić ponad skalę