Dom - RDW, Sandra

Unoszę wzrok, widzę niebo

Wiem dokąd iść i nie muszę widzieć wszystkiego

By stawiać nowy krok z uniesioną głową

Gdy wstaje świt, a gdy idzie noc, wciąż być sobą

Patrzę na blok, w którym mieszkam

Dziś to cztery piętra z parterem, kilkadziesiąt mieszkań

W nich te kilka osób, które znam od dziecka

I w kilku innych miejsca ich cała reszta

To mój dom, te kilka szarych ścian, co otacza

Ławkę, gdzie paliliśmy pierwszy raz ze szczeniaka

Pierwszy joint i pierwszy zgon na boisku

Na którym zostawiliśmy parę ton tych gwizdków

Parę lat minęło, paru ludzi przyszło

Parę ran jeszcze boli odkąd paru znikło

Parę marzeń blisko, parę innych prysło

Dom został domem mimo wszystko

To właśnie tu rodzą się moje marzenia

Umarły tylko te, które nie miały znaczenia

Chwile zwątpienia, nie patrzę przez ich pryzmat

Czuję dystans, choć kuszą bramki na lotniskach

To mój dom, tu bije moje serce

Zapraszam prawie wszystkich, wprowadzam selekcję

Dobrze było, raz, będzie lepiej, wpadaj częściej

Okażesz respekt, też pokochasz to miejsce

Mógłbym godzinami Ci nawijać o ustawkach

Ciemnych zakamarkach, plenerach na blunta

O hardcore’owych akcjach, ludziach, melanżach

Witaj w moim domu, poznaj dwa oblicza miasta

Tu chcę żyć i na starość umierać

Tylko tu nowy świt mógł powstać od zera

Tylko tu Inicjatywa, nie opuszcza mnie wena

Gdybym miał rodzić się znów, tylko tu i teraz

Siedzę w furze pod klatką, czekam na zioma

Kiedyś zrzuta na wachę, bo trzeba ją zatankować

Świeży jak małolat, wtedy rap u nas raczkował

Myślę o tym czasem, że to właśnie moja droga

Choć sporo przespałem, zwyczajnie mając dość

Ale skoro wciąż tu jestem, to po to, by zdzierać głos

Wracam do tych stron, czuję, jaki miały wpływ na nas

By zrobić coś, w sumie tak jest do dziś nadal

Z roku na rok więcej dzieci u znajomych

Własny kąt gdzieś w garażu, fura stoi

Widzimy się jak tylko czas pozwoli

U nich, czy u nas, już rzadziej w klubach, nowego znaczenia nabrał kompromis

Ze starego osiedla zostały tylko te bloki

Od małego szczyla, który stamtąd się wywodzi

Po dzisiaj, bo niełatwo stanąć na równe nogi

Mój dom — zapraszam w jego progi

Świat się trochę zmienił, dom pozostał domem

Czas na trochę zmienił, ziom pozostał ziomem

A jeśli nie, to nigdy nim nie był

Teraz i wtedy, jebane hieny

Aktorska gra i niepotrzebne sceny

Przyjdzie nieraz stąd odpłynąć jak promy Steny

Ja wracam, bo wciąż głodny sceny

Bo kocham miejsce, to i moje mordy wstrętne

Problemy wszędzie, bo ten kraj jest chory

Ale nie zostawia szmatki, gdy nie może chodzić

Ojczyzna — to ona nauczy, wychowa

Więc do góry głowa jak jesteś Polak

Historia burzliwa, bo nie każdy ją kochał

Jeden zdradził, drugi opluł, zniszczyć próbował

Nasz kraj przetrwał, bo był w sercach i głowach

W marzeniach, które człowiek pielęgnował

Wszędzie dobrze, w domu lepiej, ziomek, nie da się ukryć

Ale przyszło wyjechać i pozostawić miejscówki

Przyszło wyjechać i zarobić na długi

Wcale nie przyszło lekko mi zostawić swych ludzi

Samotność nie służy, wóda nie służy, to proste

Chociaż ciężko się nudzić, to myślę o Polsce

U boku mam Polkę, myślę z nią o potomstwie

Któremu jakby nie było tradycje wpoimy polskie

Zbieramy forsę na powrót

Liczę, że szybko wrócimy do kraju ojców

Tęsknię za morzem i za bulwarem w słońcu

Tęsknię za molem i za każdym z ziomków

Mało piszę, w porządku, mógłbym odzywać się częściej

Nie że mam wyjebane, chciałbym czasem mieć więcej

Każdy coś robi, pracuje na szczęście

Mimo, że wyjechałem, wiem, gdzie jest moje miejsce

Moje miejsce na ziemi, mój mały świat

Po tylu latach w końcu ma odpowiedni kształt

I wiem, że nic bym nie zmienił, o to cały ja

Żadna siła nie usunie tych korzeni

Mieszkałem tu i tam, ale tu jest najlepiej

Chociaż za dobrym życiem stoi pasmo wyrzeczeń

Mam o kogo dbać, biorę wszystko na siebie

I żyję, czas jedynym ograniczeniem

Multum zaległych spraw, jebany stres

Ważne miejsca, w których od dawna nie było mnie

Kiedyś tam wrócę, ale teraz muszę biec

Moja presja kroczy za mną kolejny dzień

Nie ulegam jej, wręcz przeciwnie, ziomuś

Ciężko pracuję, bo mam ku temu powód

Rodzina jest dla mnie oazą spokoju

Robię, co mam zrobić i wracam do domu

I look up, I see the sky

I know where to go and I don't need to see everything

To take a new step with your head held high

When dawn rises, and when night goes, still be yourself

I am looking at the block where I live

Today it is four floors with a ground floor, several dozen apartments

In them, these few people I've known since I was a child

And in some other places, all the rest

This is my home, those few gray walls that surround it

The bench where we smoked the puppy for the first time

First joint and first death on the pitch

On which we left a few tons of these whistles

A few years have passed, a few people have come

A few wounds still hurt since a few disappeared

Some dreams are close, some others are gone

Home was home after all

This is where my dreams are born

Only the ones that didn't matter died

Moments of doubt, I do not look through their prism

I feel the distance, although airport gates are tempting

This is my home, my heart beats here

I invite almost everyone, I introduce a selection

It was good, once, it will be better, come more often

You will show respect, you will love this place too

I could talk to you about settings for hours

Dark corners, blunt outdoors

About hardcore actions, people, parties

Welcome to my home, get to know the two faces of the city

I want to live here and die in my old age

Only here a new dawn could arise from scratch

Only here Initiative does not leave me

If I were to be born again, only here and now

I'm sitting in a cart under the cage, waiting for my homie

Someday it will be dumped on the wach, because it needs to be refueled

Fresh as a teenager, then rap was crawling with us

I think about it sometimes that this is my path

I slept a lot though, just having had enough

But since I'm still here, it's to rip my voice off

I come back to these pages, I feel what impact they had on us

To do something, actually, it still is today

Every year, more children with friends

Own corner somewhere in the garage, the car is standing

We'll see each other as soon as time permits

With them, or with us, less often in clubs, compromise has taken on a new meaning

Only these blocks remain from the old estate

From a little pistil that comes from there

Until today, because it's not easy to stand on your feet

My home - I invite you to its threshold

The world has changed a bit, home remains home

Time has changed a bit, dude remains dude

And if not, he never was

Now and then, fucking hyenas

Acting game and unnecessary scenes

It will come sometimes to sail away from here like Stena's ferries

I'm coming back because I'm still hungry for the scene

Because I love the place, and so my disgusting faces

Problems everywhere because this country is sick

But he doesn't leave a cloth when he can't walk

Homeland - it will teach, educate

So keep your head up if you're Polish

A turbulent history, because not everyone loved it

One betrayed, the other spat, tried to destroy

Our country survived because it was in hearts and heads

In the dreams that a man cherished

It's good everywhere, it's better at home, homie, you can't hide it

But it was time to leave and leave the spots

It's time to leave and earn your debts

It was not easy for me to leave my people behind

Loneliness does not help, water does not help, it's simple

Although it's hard to get bored, I'm thinking about Poland

I have a Polish woman by my side, I think about offspring with her

Who, after all, will inculcate Polish traditions

We're collecting money to return

I hope that we will return to the land of our fathers soon

I miss the sea and the boulevard in the sun

I miss the mole and each of my homies

I don't write much, that's fine, I could talk more often

Not that I'm fucked, sometimes I wish I had more

Everyone does something, works for happiness

Even though I'm gone, I know where I belong

My place on earth, my little world

After so many years, it finally has the right shape

And I know that I wouldn't change anything, that's all me

No force can remove these roots

I've lived here and there, but here is the best

Although there is a series of sacrifices behind a good life

I have someone to take care of, I take everything on myself

And I live, time is the only limit

Plenty of backlogs, fucking stress

Important places where I haven't been for a long time

I'll be back someday, but right now I have to run

My pressure follows me another day

I don't give in to her, on the contrary, homie

I work hard because I have a reason to do so

My family is an oasis of peace for me

I do what I have to do and I go home