Iran - Rana Farhan

ایران پاشد

تو اتاق سردش

هیچکس نبود به جز اون و دردش

اینم یه روزی مثل روزای دیگس

میگن اما آدم به امید زندس

ایران از در اومد بیرون که بره

لب حوض آب، تو پارک خاطره

تو شهر میگن یه جایی هس

که آرزوها میگردن دس به دس

یه جایی هس که خاطره یه سکه اس

یه جایی هس امید همیشه زندس

ایراااااااااان

ایران تنها

ایراااااااااان

ایران تنها

اون دور دورا یه چیزی برق میزد

یه سکه دید لای بنفشه های زرد

سکه ی قدیمی و برداشت و تو آب انداخت

(میدونست شاید این وهم و خیاله)

لبخند زد و به راهش ادامه داد

یه جایی هس که آرزوها سکه اس

یه جایی هس که امید همیشه زندس

ایراااااااااان

ایران تنها

ایراااااااااان

ایران تنها

ایراااااااااان

ایران تنها

ایراااااااااان

ایران تنها

Iran is falling apart

In his cold room

There was no one but him and the pain

This is a day like the day of Diggs

They say, but one lives in hope

Iran came out of the door to go

At the edge of the pool, in the park of memories

They say there is a place in the city

That wishes turn from hand to hand

There is a place where the memory of a coin

Somewhere there is always hope

ایرااااااااان

Iran only

ایرااااااااان

Iran only

Something sparkled around Dora

He saw a coin next to the yellow violets

He took an old coin and threw it in the water

(Knew maybe this illusion)

He smiled and continued on his way

There is a place where dreams are coins

It is a place where hope always lives

ایرااااااااان

Iran only

ایرااااااااان

Iran only

ایرااااااااان

Iran only

ایرااااااااان

Iran only