Djöflasnaran - Pascal Pinon

Eitt sinn ég fann þessa ógnarþrá

Að vera eitt og skilja við annað

Hugurinn tók mig og ég fór að sjá

Allt sem ég vildi og þráði var bannað

Því tíminn stríðir á móti mér

Og engu fæ ég um neitt að ráða

Eitt sár er gróið og annað er

Að vaxa og dafna þar inn í mér

Svo langt er liðið af lífinu

Að ekki er nema von að mér hraki

Ég reyni að gleyma, það sorglega er

Að enn kann ég ei að sleppa taki

En hjartað ræður og hjartað fer

Ávallt sínar eigin leiðir

Og hvað sem verður og hvað sem ber

Vonin vakir og lifir í mér

One time I felt this urge to threaten

To be one and understand another

The mind took me and I went to see

Everything I wanted and wanted was forbidden

Because time is against me

And I have no control over anything

One wound is healed and another is

To grow and prosper there within me

So far, life has passed

That there is only hope for my recovery

I'm trying to forget, it's sad

That I still do not know how to let go

But the heart rules and the heart goes

Always their own ways

And whatever happens and whatever bears

Hope awakens and lives in me