3000 - Koza, Kuba Wiecek

Nie panikuj, bądź organiczny

Zrób sobie detoks, pohamuj schizy

Nie panikuj, niech płyną liczby

Zrób sobie przeciąg i wypij imbir

Gdy męczą paroksyzmy, pamiętaj — miej swój balkon

Miej swoje małe wyspy, miej swoje El Dorado

Świadomość wchłania zmysły, zmysły wchłaniają nagłość

Nie bądź zbyt infantylny, nie daj się zjeść powagą

Za oknami dalej pada, ale jestem w Portofino

Marihuana to szmata, ale mówi co nawinąć

Dotyka mnie czasem kontra, ale nigdy słaby widok

Rośnie obawa do światła i czuję się jak albinos

Goni mnie obcy zapach, budzę się codziennie w nowych światach

Wychodzę pogonić, potem wracam

Wszystko jest powoli, po co skakać?

Nie psuje faza mi się, nawet jeśli to nie powoduje wybuchów agresji

Noszę nową bluzę, ale stare grzechy, jestem ponoć głupcm, lecz mam na to leki

Wcale ni jestem mądrzejszy, raz na miesiąc robię reset

Zapchane karty pamięci, a w portfelu tysiące peset

Nie panikuj, bądź organiczny

Zrób sobie detoks, pohamuj schizy

Nie panikuj, niech płyną liczby

Zrób sobie przeciąg i wypij imbir

Niepotrzebne mi VIP loże, potrzebny mi nowy dom

Obcy ludzie piszą do mnie, nawet nie wiem, czego chcą

Moi ludzie piszą do mnie, ale dzisiaj nie wychodzę

Wszystkie nieprzespane noce zmieniają się w klipy Björk

Jestem rozproszony byciem rozproszonym

Palę papierosy, aż mam w gardle komin

Tanie znajomości, tanie alkohole

Prawie nic nie złości mnie, już prawie jestem w sobie

Cały dzień czytam prozę i odrzucam parę ofert

Ja i Kuba jak Sergio Leone-Ennio Morricone

Jak tam u was, co tam słychać?

Szczerze liczę, że jest dobrze

Puszczam to i znikam, pozdrowienia z roku 3000

Don't panic, be organic

Do a detox, stop the schizophrenia

Don't panic, let the numbers flow

Take a draft and drink ginger

When paroxysms are tiring, remember - have your own balcony

Have your little islands, have your El Dorado

Consciousness absorbs senses, senses absorb suddenness

Don't be too infantile, don't get eaten up by seriousness

It's still raining outside the windows, but I'm in Portofino

Marijuana is a rag, but it says what to say

I get hit by a counter sometimes, but never a bad view

The fear of light is growing and I feel like an albino

I am chased by a foreign smell, I wake up in new worlds every day

I go out to chase, then I come back

Everything is slow, why jump?

My phase doesn't spoil, even if it doesn't cause outbursts of aggression

I wear a new sweatshirt, but old sins, I'm supposedly stupid, but I have drugs for it

I'm not smarter at all, I do a reset once a month

Clogged memory cards, and thousands of pesetas in the wallet

Don't panic, be organic

Do a detox, stop the schizophrenia

Don't panic, let the numbers flow

Take a draft and drink ginger

I don't need VIP boxes, I need a new home

Strangers write to me, I don't even know what they want

My people are writing to me, but I'm not going out today

All sleepless nights turn into Björk clips

I'm distracted by being distracted

I smoke cigarettes until I have a chimney in my throat

Cheap connections, cheap alcohol

Almost nothing makes me angry, I'm almost inside myself

I read prose all day and turn down a few offers

Me and Kuba as Sergio Leone-Ennio Morricone

How are you, what's up there?

I honestly hope it's fine

I let it go and disappear, greetings from the year 3000