Nachtvrijage - Kadril

'k Heb hier soo lang staen wachten,

Mijn soete hertsvriendin,

Soo vele lange nachten:

Ik bid u laet mij in.

Ik kwam door sneeuw en regen,

Door weder suer en soet,

Ik ben u soo genegen:

Uw deur mij opendoet.

Wie hoor ik hier soo laete

Staen singen voor mijn deur,

By nachten op de straete?

Staek jongman uw geteur!

Ik bid u laet mij rusten,

Ik hoor naer geen gevlei;

'k Versmae de minnelusten,

Het is bedriegery.

'k Wou dat de donderwolken

Neerdaelden op my af,

Of dat de helse kolken

My zwolgen in het graf,

Soo 'k u myn honingbieken,

Wil brengen in den rouw

Ach! Laet my toch een lieken

U zingen van myn trouw.

'k Heb hier soo lang staen wachten,

Myn soete hertsvriendin,

Soo vele lange nachten:

Ik bid u laet my in.

Uw trouwe, lieve minnaer,

Heeft myn jong hert gewond.

Kom in, gy sijt verwinnaer:

Mijn hert is u gejond.