Bréfið -

Ég skrifa bréf þótt skaki vindar hreysi

Og skrifta fyrir þér

Ég tíunda mitt eigið auðnuleysi

Og allt sem að miður fer

Því hafin yfir hversdagsleikann gráa

Ert þú hjartans vina mín

Ég ljósið slekk og langt í fjarskann bláa

Leitar hugurinn til þín

Svo ber ég eld að bréfkorninu mínu

Þá batnar vistin hér

Því fölur loginn fyllist brosi þínu

Sem að fyrirgefur mér

Og þannig brúar þessi litla skíma

Þagnarinnar hyl

Þú huldumey sem handan rúms og tíma

Hefðir getað verið til

Svo ber ég eld að bréfkorninu mínu

Þá batnar vistin hér

Því fölur loginn fyllist brosi þínu

Sem að fyrirgefur mér

Og þannig brúar þessi litla skíma

Þagnarinnar hyl

Þú huldumey sem handan rúms og tíma

Hefðir getað verið til

I write letters even though the winds are strong

And write for you

I tithe my own helplessness

And all that unfortunately goes

Therefore started over the everyday gray

Are you my dear friend?

I turn off the light and far into the distant blue

The mind seeks you

Then I set fire to my letterhead

Then the supply improves here

Because the pale flame fills your smile

Which forgives me

And so bridges that little shadow

The abyss of silence

You dark maiden who is beyond space and time

Traditions could exist

Then I set fire to my letterhead

Then the supply improves here

Because the pale flame fills your smile

Which forgives me

And so bridges that little shadow

The abyss of silence

You dark maiden who is beyond space and time

Traditions could exist