Ei krasafaren steinbu - Hellbillies

Eg skull' te fjells for å jakte rein

Bussen va ganske sein, eg skulde gå te Hein

Været va ruskut og tungt og grått

Lendet va sleipt og vått

Sjøl vart eg redd so smått

Hadde hverken kart ell kompass

Burde jaddi hugst på sopass

Jævlig dumt syns væl du?

Måse og stein dæ va allt eg såg

Skodda kom sigande tjukk, so tung og grå

Jeger’n va liten og Vidda stor

Hadde 'kji leger ror

Trengde ein storebror

Eg tok te miste true

På at eg skull' finne bue

Klukka gjikk, huttetu, va snart sju!

Men då kom eg te ei krasafaren steinbu

Eine veggen sigji ut, men taket nokolein

Sette meg og fann fram nista

Våt og kald so kroppen rista

Likevæl va eg glad!

Åfto e livet som ein skoddeheim

Vegen e langtfrå bein

Eg kan 'kji finne heim

Rota på rundt i eit narrespel

Kjempa imot eit bel

Lyg meg ifrå eindel

Når det e som aller svartast

Når det bles med krappe vindkast

Når eg går mot eit stup, ni eit djup

Då kjem eg te ei krasafaren steinbu

Eine veggen sigji ut, men taket nokolein

Set meg ned og finn fram nista

Våt og kald so kroppen rista

Likevæl e eg glad! Eg e glad!

Då kjem eg te ei krasafaren steinbu

Eine veggen sigji ut, men taket nokolein

Set meg ned og finn fram nista

Våt og kald so kroppen rista

Likevæl e eg glad!

Ja, likevæl e eg glad!

Ja, likevæl e eg glad

Krasafaren — nedslite av ytre påvirkningar over lang tid