Żodyn - Gonix

Żaden stary dziad nie będzie mówił mi jak mam żyć

I żaden stary dziad nie będzie mówił mi kim mogę być, kim nie

Bo byłam i jestem przyszłością

Dnia następnego dobrą wróżbą, typie

Oddycham czystą miłością

Świeżą energią - to dla mnie immunitet

Szalonym snem ascendentów

Jestem i byłam i będę całe życie

Czasem niezgody kością, choć zawsze

Powodem do dumy swoich rodziców

Wykorzystaną szansą, tą o której pisał Grzesiuk

W «Boso, ale w ostrogach»

Owocem wolności narodu

Ziem Odzyskanych — zupełnie nową drogą

Jestem i byłam i będę

Różą, która wyrosła na betonie

Ucieleśnieniem wszystkigo

Co piękne, skuteczne, owocn i płodne

Ziomek!

A od kiedy trud podatników

Usadził mnie za niewinność w szkolnej ławce

Pokładam wiarę we własną ciekawość

Bo tylko głupiec ma zawsze rację

Kto trzyma w szachu całą narrację

Wiem z podręczników historii

Lecz nieszczególnie mnie to boli

Gdy zapisuję karty herstorii

Żaden stary dziad nie będzie mówił mi jak mam żyć

I żaden stary dziad nie będzie mówił mi kim mogę być, kim nie

Jeżeli słyszysz

W tym arogancję

Przebrnąłeś tylko przez clickbait

Resztę szyfruję

Językiem dżi

Lepiej niż miss Enigma

Po pierwsze, drugie, trzecie i piąte

I w nieskończonych liczbach

Ta pewność siebie

To nie arogancja

I na tym koniec wyznań

Niech już tradycji

Nie staje się zadość

Bo czym jest dla nas tradycja?

Też presją społeczną martwych ludzi

Taka nowa definicja

A jeśli myślisz

Co sobie myśli

Że niby kim jest ta siksa?

To sobie myślę, że

Nic nie wymyślisz

I w myślach masz tylko miszmasz

Ja…

Dbam o swoje

Robię swoje

To mój przelot

Moje pole

Nie popadam

W melancholię

Kiedy toy’e

Mówią «co 'est?»

Robię swoje

Moja kolej

Plan czy projekt

Przy nim stoję

Idzie nowe

Nowa oręż

To co było

BYŁO koniec

Szykuj się na nowe, Ziomek!

Żaden stary dziad nie będzie mówił mi jak mam żyć

I żaden stary dziad nie będzie mówił mi kim mogę być, kim nie