Dromedaris - Frank Boeijen

Vannacht werd ik wakker

En hoorde jouw hese stem

Je zat te eten aan de tafel

Het was toen al bekend

Je hebt zolang voor haar gezorgd

Elke dag weer opnieuw

Ik bezocht je geboortestad

Wilde weten waar je vandaan kwam

Volgde het spoor naar het noorden

Daar vlakbij die grote stad

Een leven in één eeuw

Hoor de golven ruisen

Bij de Dromedaris van Enkhuizen

Een baken op het land

Voor de verdwaalden in de nacht

Een haven voor de schepen

Terug van de zeven wereldzeeën

Het was een plotseling afscheid

Op die heldere zondagmorgen

Ik ben geen zoon meer

Maar koester het kind

In bezit van zoveel woorden

Die ik verlies in de wind

De tekening van de Dromedaris

De droom die daar is

Voor alle broeders en zusters

Voor alle vrienden en bekenden

Voor alle geliefden en minnaressen

Voor alle voorbijgangers en bewonderaars

Voor alle zielsverwanten en elke drinkebroeder

Voor alle weldoeners en luisteraars

Hoor de golven ruisen

Bij de Dromedaris van Enkhuizen

Een baken op het land

Voor de verdwaalden in de nacht

Een haven voor de schepen

Terug van de zeven wereldzeeën

Ik zou verliefd kunnen zijn

Wat we delen is de liefde

Voor de taal en de tekens

Van de ziel denk je niet

Iets verderop praat een Amerikaan

Over geweld en aandelen

We kunnen hem hier verstaan

En mijn lief spreekt haar vriendin

Het regent in Holland

Vanmiddag hebben wij vrienden gemaakt

We kenden niet eens de taal

Maar met handen en voeten

En een betoverende glimlach

Werd ons hart veroverd

Ik hoor overal muziek

Daarom is het beter als ik slaap

En droom van stille landen

Of van Holland waar een huis staat

Dit is een uitnodiging

Je bent welkom

Je weet waar je me kunt vinden

In 't Paleis bij Frank

Naast de bar van Anita

In de benedenstad

Misschien zingen we een lied

Last night I woke up

And heard your hoarse voice

You were eating at the table

It was already known then

You've taken care of her for so long

Every day again

I visited your hometown

Wanted to know where you came from

Followed the trail north

Near that big city

A life in one century

Hear the waves crashing

At the Dromedary of Enkhuizen

A beacon on the land

For the lost in the night

A harbor for the ships

Back from the seven oceans

It was a sudden goodbye

On that bright Sunday morning

I am no longer a son

But cherish the child

Possessing so many words

Which I lose in the wind

The drawing of the Dromedary

The dream that is there

For all brothers and sisters

For all friends and acquaintances

For all lovers and mistresses

For all passers-by and admirers

For all kindred spirits and every drinking brother

For all benefactors and listeners

Hear the waves crashing

At the Dromedary of Enkhuizen

A beacon on the land

For the lost in the night

A harbor for the ships

Back from the seven oceans

I could be in love

What we share is love

For the language and the characters

You do not think of the soul

A little further on, an American is talking

About violence and shares

We can understand him here

And my dear speaks her friend

It's raining in Holland

This afternoon we made friends

We didn't even know the language

But with hands and feet

And an enchanting smile

Our hearts were conquered

I hear music everywhere

That's why it's better if I sleep

And dream of silent countries

Or of Holland where there is a house

This is an invitation

You're welcome

You know where to find me

In the Palace with Frank

Next to Anita's bar

In the lower town

Maybe we'll sing a song