Aeineye Bi Baztab - Farshad

حقیقت باخت به خال گونه ی خیال

زلف ریخت دست گم شد توویِ کویِ مویِ یار

یه جمعیت دل خوش کردن به روشنی لامپ

همینان علت خیس شدن چشم های ماه

درس عبرتم، مست رحلتم

نحسم بخش تلخِ قستم

نفرین درد دقتم

همه چی تکراریه من پیِ کشف حیرتم

بی ارزشم وقتی همه غرق رنگ قیمتن

حقیقت باخت به خال گونه ی خیال

زلف ریخت دست گم شد توویِ کویِ مویِ یار

کاش از پارچه های پارگی رو یاد گرفته بودم

که اینطوری چهل تیکه نشم لای تَرکهام

کاش یکی بیاد روی صورت من ها کنه

یخ اندوهگین روح منو وا کنه

کاش یکی بیاد که بدون شکستن من

پرونده ی همه دیده هامو تا کنه

کاش خودتون و توو من توان دیدن بود

کاش میوه ی آینه ها برای چیدن بود

کاش توو قعر توو داریِ شیشه گونگی ام ازم رد می شدین

تصویرتون خط نمی انداخت رو پیشونیم

کاش، کاشکی هام کاش قدری کم بشن

کمدین بودین جلوم رسم خندیدن بشم

تصویری ازتون نیست ناراحتم توویِ جولانگاهم

من آیینه ی بی بازتابم

چهارستون چهارتا مفصلم چوبی ان شل ان

در انتظار جدایی ان درد می کنه

پیچ پس گردنم

شِکوه از وزن سنگینم به دیوارها میبره

پیچم درد می کنه

می بینم تلألو نورو ولی انعکاسی ندارم

به زدن چشم اعتقادی ندارم

متهم به مغز دیده هام توو دادگاهم

خودت و توو من ندیدی قلبم درد میکنه

توو کاروان آینه ها با خاطرات از شاعرانه هاشون

منم ازدحام مانع های تصاویر ثبت نشده

توو خالیه جاودانه هام حافظم درد میکنه

بازتابی نداشتم پس هرطور خواستی تازوندی

تابوندی، نشکستم، چون مرامِ بریدن توو بازوم نی

من تموم لحظه هات و حس کردم

فکر میکردی نفهمیدم این وضعیت آروم نی

منصفانه نی انصاف توو این قانون نی

The truth lost to the mole of imagination

Zelf lost his hand and got lost in the hair of my friend

A crowd cheering in the light of a lamp

This is the reason why the eyes of the moon are wet

My lesson, my drunken death

Nahsem is the bitter part of Qastam

Curse the pain of my attention

Everything is repeated, I am looking for the discovery of surprise

I am worthless when everyone is drowning in expensive colors

The truth lost to the mole of imagination

Zelf lost his hand and got lost in the hair of my friend

I wish I had learned about torn fabrics

That I don't leave forty pieces like this

I wish someone would come and do it on my face

The sad ice of my soul

I wish someone would come without breaking me

Fold all the files I have seen

I wish you and I could see each other

I wish the fruits of the mirrors were for picking

I wish you would pass me in the depths of my dumb glass

Your picture did not make a line on our foreheads

I wish, I wish my wishes would decrease a little

You were a comedian, I used to laugh in front of me

There is no picture of you, I am sad that you are in my heart

I am a mirror without reflection

The four pillars are wooden and loose

It hurts while waiting for separation

The screw behind my neck

The glory of my heavy weight takes me to the walls

My wrist hurts

I see the light, but I don't have a reflection

I do not believe in winking

I have seen the accused in the court

You did not see me, my heart hurts

In the caravan of mirrors with their poetic memories

I'm a crowd of obstacles, unrecorded images

You are empty, my eternal heart hurts

I didn't have any feedback, so you can do it as you want

Tabundi, I didn't break, because I don't want to cut your arm

I felt you every moment

You thought I didn't understand this situation

There is no fairness in this law