Sarı Odalar - Evre

Gene zil çaldı gelen ya kapıcı yada ev sahibi

Ya da benim gibi bir serseriye bu giriş katı vermesi için ev sahibini ikna eden

enayi Arif.

Uykumu böldüler zaten, sabahın 11'i ne demek

Erkenden gelmek ve parayı istemek

Okul da böyleydi uykumu bölüp de öğretmen isterdi parayı

Öğretmen bilmezdi annemin gece bir herifle çektiğini kafayı

Derdim var dmezdim zaten ben bilmzdim annemin aldığını parayı

Adımı koyan o kadının kanadı kırıktı yoktu bir saranı

Yaa. Belliydi sonu

Kolunda lastikle bulduğumda mutfakta onu

Belliydi dağılmış makyajı utangaç gözleri dolu

Uzattı elini elinde kağıt

Dedi ki Umut gel bir tane yakalım

Sevindim annemin yüzüne bakıp

Canını verirken sigara sarıp göçüşüne

Sarı odalarda huzurum kayıp, unuttum hissini

Kime dokunursam silerim bunu? Bu yokuşun dikine izini

Yeniden mi geleceksin sanki dünyaya

Sarı odalarda huzurum kayıp

Var mısın bulmaya?

Sarı odalar

Geçmişi kaldırdım rafa

Velayet istemez babam

Babalar belli de değilken kurumlar getirmiş beni bu yaşa

Yaşarım böyle kapıda hala çalıyor paracı itler

Sanarken kapıyı açmamla karşımda kocaman bir sepet…

Nasıl ya?

Önümde sepet ve içinde bebekle karnında sarıca bir zarf durur

Çevrede kimse yok apartman önünde sigara tutturdum bir saat

Miras da kalırsa sadece zenginin bebesine kalır bize de alemin piçi ve

Karnın da zarfı.

Düşündüm zarfında parası var mı?

Yoksa bir cami, önüne bunu, koyarım kaderi imama kalır

Bana da ne ki la hiç işim olmaz, biranın sonunu dikesim gelir

Ben sigara sarıp miki de açarım

Birini çekerim 2'yi sarıp.

Diyo’m da içinde fırtına kopuyor bebenin yüzüne kapılıp

Sarı odalarda huzurum kayıp, unuttum hissini

Kime dokunursam silerim bunu? Bu yokuşun dikine izini

Yeniden mi geleceksin sanki dünyaya

Sarı odalarda huzurum kayıp

Var mısın bulmaya

Sarı odalar

Şimdi sakin kafayla düşün, hadi Umut, hadi Umut, hadi aslanım. Kim koyar bu

çocuğu senin kapına kim? Zarfına baksana ya!

Fırladım sepete, elimde kabarık sarı bir zarf

İçini açarken titreyen kalbime sigara yak

Durumum bombok şuan, yutkunamıyorum kader

Elimde bir tomar para, içinde mektup var adıma gelen.

Merhaba Umut yazıyor

Merhaba denizde yelkenim.

Bu gece sigara değil başını alarak düşünmeni isterim

Balkonda begonya büyüten adamım çilelim ailesiz herifim

Kim bilir aklına gelen kim?

Eminim aklına gelen ben değilim

Adımı bilmezsin şimdi, iyisi adıma 100 lira diyelim

Peçete tanımaz Umut’un en iyi dostunun adını verelim

Çorabı çıkaran Umut’un unutulamaz o bakışı paraya da

İnsanın olası geliyor para ve para da gözü kör olana.

Yaa Umut yaa Kirpi Nalan ben

Hani ananın ölümüne yol açan aynı alemden

Şimdi soracak mısın? La Nalan nerdesin?

Umut görmüyor musun?

O yavru ikimizin.

Elinin kiri mi yoksa senin o küçük hatan mı?

Hata arıyorsun madem umut hata benim sana aşık olmamdır.

Her ziyaretinde, yatağın üzerine fırlattığın o 100 lirayı

Bir gün beni kucaklarsın diye yastığın altına itmemdir.

Helaldir o para umut helal.

Bir orospunun son isteği kadar delikanlı ol bu da sana yeter

Hadi şimdi ol eskisi gibi olabilirsen.

Var mısın bulmaya?

Sarı odalar