Het Woud Der Verdoemden - Countess

Diep verscholen

Tussen deze en de andere wereld

Ligt een rijk der schimmen

Het woud der verdoemden

Zielen van krijgers

Lang geleden eerloos gestorven

Besmet door het gewijde water

Verlieten zij hun ware goden

Herboren wordt een oude ziel

Di destijds wel eervol viel

Christnbloed kleefde aan zijn staal

Eeuwenlang weerklonk zijn verhaal

In Wodans hal kreeg hij zijn zetel

Doch nu rijdt hij opnieuw vermetel

Om de verdoemden te verlossen

Zal hij treden in de duistere bossen

Het woud omgeven door een vuige mist

Die walmt van geboden en witte list

Maar heidens staal ontsteekt heilig vuur

En spoedig verdampt de mistige muur

Onversaagd betreedt hij de nevelen

Waar verlorenen zonder hoop prevelen

In naam des Zegevaders roept hij hen aan

Aarzelend komen zij rond hem tezaam

«Zijn jullie bereid

Je verloren eer te herwinnen?

De schandvlek der bekering

Voor altijd uit te wissen?

Volg mij en rijdt!

Volg mij terug naar de wereld!

Volg mij en rijdt!

Volg mij en wreek je zielen!»

Grimmig gejuich klinkt uit ondode kelen

Rijden zullen de verdoemden met velen

Vlees eens meer razen zij door de wolken

Hun staal weer de schrik der christenvolken

Kerken vergaan tot as en priesters sterven

Terwijl zij Hangbaard roemen en runen kerven

Het volk van de Hoge herwint het eigen hart

Na meer dan duizend jaren bittere smart

Hoog in de wolken

Kijkt een oog naar beneden

Tussen twee raven

Verschijnt een wrange lach

Hoog in de wolken

Ziet Hij neer op zijn kind’ren

Tussen twee wolven

Verschijnt een bittere grijns

Hidden deep

Between this and the other world

Lies a realm of shadows

The forest of the damned

Souls of warriors

Long ago died without honour

Contaminated by the sacred water

Did they forsake their true gods

Reborn becomes an old soul

It was honorable at the time

Christn's blood clung to his sample

For centuries his story resounded

In Wodan's hall he got his seat

But now he rides again audacious

To redeem the damned

Will he tread in the dark woods

The forest surrounded by a foul mist

That smokes with commandments and white ruse

But heathen steel kindles holy fire

And soon the foggy wall evaporates

Undaunted he treads the mists

Where the lost murmur without hope

In the name of the Father of Triumph he calls upon them

Hesitantly they gather around him

«Are you prepared

To regain your lost honor?

The blot of conversion

To erase forever?

Follow me and drive!

Follow me back to the world!

Follow me and drive!

Follow me and avenge your souls!»

Grim cheers ring out from undead throats

Ride shall be the damned with many

Flesh once more they rage through the clouds

Their steel again the terror of the Christian nations

Churches perish to ashes and priests die

While they boast Hangbeard and carve runes

The people of the High regain their own heart

After more than a thousand years of bitter sorrow

High in the clouds

looks down one eye

Between two ravens

Appears a wry smile

High in the clouds

Does he look down on his children's run?

Between two wolves

Appears a bitter grin