Mijn Ideaal - Corry Brokken

In het begin heb ik als je vrouw

Mijn ideaal gezien in jou

Je was zo stoer en zo sportief

Je had mij zo onstuimig lief

Je kuste mij zo resoluut

Ja, af en toe een beetje bruut

Je had zo’n echt piratenbloed

Zo’n ongetemde overmoed

Nu ben je je sportiviteit

En al je wilde haren kwijt

Mijn Ridder van het eerste uur

Jouw slank figuur werd op den duur

Het welgedane proza van

De goedgeslaagde zakenman

En jij hebt niets waarin een vrouw

Nog poezie ontdekken zou

En toch was jij die eerste maal

Mijn ideaal, mijn ideaal

Eens was je geestig en ad rem

Nu praatje enkel van tantieme

Thuis maak je ruzie om een cent

Maar in je Club de vlotte vent

Daar tref je vrienden naar je zin

Met net zo’n dubbele onderkin

En de allures heb je nog

Maar voor de spiegel ben je toch

Ondanks je branie en bravour:

Een jeune premier op z’n retour

Je komt naar huis toe elke dag

Een moede man vol zelfbeklag

En geeft een lauwe kus, uit sleur

Jij, eens mijn vurige charmeur

Mijn Cyrano de Bergerac

Wenst dat ik flensjes voor hem bak

Wat werd je burgerlijk banaal

Mijn ideaal, mijn ideaal

Je bent zo ijdel als een pauw

En slooft je uit voor elke vrouw

Je hebt een permanent complex

Of jij nog meetelt met je sex

Je cultiveert je dunne haar

En parfumeert het veel te zwaar

Dan speel je tennis en je flirt

Totdat je kou vat in je shirt

Dan breng je bloemen voor me mee

En ik geef jou kamillethee

En toch, als ik je dan zo zie

Zo stil en vol melancholie

Dan voel ik soms een ogenblik

Dat jij alleen bent, net als ik

Dan is die hulpeloze man

Die toch mijn zorg niet missen kan

Mij nog het liefst van allemaal

Mijn ideaal, mijn ideaal

In the beginning I as your wife

My ideal seen in you

You were so tough and so sporty

You loved me so impetuously

You kissed me so resolutely

Yes, a bit brutal at times

You had such real pirate blood

Such untamed hubris

Now you are your sportsmanship

And lost all your wild hair

My Knight of the first hour

Your slim figure eventually became

The well-done prose of

The successful businessman

And you have nothing in which a woman

Discover more poetry

And yet you were the first time

My ideal, my ideal

Once you were witty and quick

Now only talk from auntie

At home you argue over a penny

But in your Club the smooth guy

There you will meet friends to your liking

With just such a double double chin

And you still have the allures

But you are in front of the mirror anyway

Despite your swagger and bravado:

A jeune premier on his return

You come home every day

A weary man full of self-pity

And gives a lukewarm kiss, out of a rut

You, once my fiery charmer

My Cyrano de Bergerac

Wishes me to bake pancakes for him

How banal you became

My ideal, my ideal

You are as vain as a peacock

And you go out for every woman

You have a permanent complex

Whether you still count with your sex

You cultivate your thin hair

And it perfumes way too heavily

Then you play tennis and you flirt

Until you catch cold in your shirt

Then you bring flowers for me

And I give you chamomile tea

And yet, when I see you like this

So quiet and full of melancholy

Then I sometimes feel a moment

That you are alone, just like me

Dan is that helpless man

Who can't spare my care

My favorite of all

My ideal, my ideal