Sierpień - Coma

Lato wybuchło z całych sił

W knajpach dziewczęta piją sok

Chłopcom nie było nigdy wstyd

Poprzez dym chwytać ich młody wzrok

Droga wymyka się spod stóp

Miasto przechyla się przez mrok

Meteoryty suną w dół

Rozmyła się w kolejną noc granica snu

W niedorzeczności naszych ciał

W zaprzepaszczonej ciszy serc

Doczekaliśmy wrzasku dnia

Taki wstyd zdarza się tylko raz

Za kryształową ścianą słów

Za nieprzebytym lasem kłamstw

Chowa się ze mną dobry duch

Pod niebem wiatr pogania los, zatacza łuk

Doskonale znika czas

Doskonale i nie ma nic

Jeszcze dalej idę sam

Jeszcze dalej trzeba iść!

Tak trzeba!

Tak trzeba!

Doskonale znika czas

Doskonale i nie ma nic

Jeszcze dalej idę sam

Jeszcze dalej trzeba iść!

Tak trzeba!

Tak trzeba, trzeba…

Doskonale znika czas

Doskonale i nie ma nic

Jeszcze dalej idę sam

Jeszcze dalej trzeba iść!

Tak trzeba!

Tak trzeba, tak trzeba…

Summer broke out with all its might

Girls drink juice in pubs

The boys were never ashamed

Catch their young eyes through the smoke

The road slips out from under my feet

The city is leaning through the darkness

Meteorites glide down

The boundary of sleep blurred on the following night

In the absurdities of our bodies

In the wasted silence of hearts

We lived to see the scream of the day

This shame only happens once

Behind the crystal wall of words

Behind the impenetrable forest of lies

A good spirit is hiding with me

The wind hurls fate under the sky, makes an arc

Perfectly disappearing time

Perfect and there is nothing

I go even further alone

Go even further!

You have to!

You have to!

Perfectly disappearing time

Perfect and there is nothing

I go even further alone

Go even further!

You have to!

You have to, you have to ...

Perfectly disappearing time

Perfect and there is nothing

I go even further alone

Go even further!

You have to!

You have to, you have to ...