Kossar Án Vara -

Það snjóar hérna úti og garðurinn hann gránar.

Garðastrætishúsin verða hlýleg að sjá

og kertaljóssins skuggar skrítnum myndum varpa

á veggina í stofunni sem ég stari á.

Og myndirnar þær læðast, lúmskar inn í hugann

leggjast bak við augun og hvísla því að mér

að ástin sé augnablik sem brenni mannsins hjarta

í brjósti mínu er eldurinn enn að leika sér.

Og þau svífa í kvöld snjókornin

sem kossar án vara.

Og við sem vorum ástfangin

aldrei náðum saman,

það lá alltaf í loftinu

að ég mundi fara.

Það snjóar hérna úti og enginn er á ferli

allt er hjúpað rökkri og kertin eru dauð.

Senn fer hann að birta og bílar vakna kaldir

en borgin sefur ennþá og gatan mín er auð.

It's snowing out here and the garden is gray.

The garden houses will be warm to look at

and the candlelight shadows cast strange images

on the walls in the living room I stare at.

And the images creep in, creeping into the mind

lie down behind your eyes and whisper it to me

that love is a moment that burns the human heart

in my chest the fire is still playing.

And tonight the snowflakes are floating

who kisses without a product.

And we who were in love

we never got along,

it was always in the air

that I would go.

It's snowing out here and no one is on the move

everything is covered in darkness and the candles are dead.

Soon he starts to light up and cars wake up cold

but the city is still asleep and my street is empty.