Ûnder It Skyld -

Hy wie de kening fan it moaiste lân fan de ierde

Syn namme waard bejúbele fier yn it rûn

Skalden sille sjonge oer syn grutte dieden

En fertelle oan it neiteam fan dat sterk ferbûn

Tusken goaden en kening, heiten en soannen

Eltsenien dy’t grutsk is en Fries yn it hert

Seeën en greiden, bosken en strannen

Op ús Fryske boaiem bin wy yn ús ferset

Koppen hat er tegrúze

Folken hat er op ‘e knibbels twongen

Frjemdfolk wist er te kearen

Syn namme is ferneamd en syn dieden besongen

Syn fjoer baant yn ús hert

En yn jim allen lang om let

Syn krêft yn’t libben en de dea

Ferlit ús tinzen nimmer mear

Rêdbâd Aldgillissoan

Leit no bedobbe en ûnder 't skyld

Rêdbâd Aldgillissoan

Yn ús hert en yn ús siel

Do libbest, do libbest, yn ús en yn ús bêrn

It libbet, dyn erfskip, it giet nea ferlern

Ik sis Rêdbâd mei hân op myn hert

Rêdbâd, myn kening, oant ‘e dei dat ik stjer