Falak - Arvand

یه روز بارونی

یه شهر ساکت

زمان تو تعلیق

عقربه ثابت

تو همین پنج روز پیش و پس

یه شب که تبعید شدم به خوابت

صدامو توی گوی باد ول میدم

به دل چشم های لال دل میدم

بهت نشون میدم اون روزای دورو

من، بهت تو قلبم حق آب و گل میدم

میگیرم دستتو میبرم از اینجا

میبرم اون روز که حالت خوب بود

کمکت میکنم که برآورده بشه

همون آرزوت که آرزوم بود

تو مث شعرهای خام من جوونی

من مث موی توی باد تو پریشون

تو مث جریان اروند روونی

من مث حس بدو زاد تو پشیمون

همینه دنیا

مث یه کابوس تو تار و پود رویا

تو مینوشی هرشب از این صدا و من

می دوزم این کلام رو به خنیا

حالام یه روز سرده

ولی گذشته کلی

روایت نبرده

من اون که باخت تا بردی

زمین میخوردی هربار

بدون فکر به فردام

گرفتم دستتو تا

بمونم روی حرفام

بت دادم راه و چاهو

کشیدم قرص ماهو

که حتی توی شبهات

نری تو اشتباهو

ولی ندیدی هرچی بت نشون دادم

نشنیده گرفتی تموم حرفامو

یه چیزی دیروز تو رو کشوند با من

که من فنا کردم کل فردامو

خلاصه انتهای شعر شد پر از درد

خدا از آسمون قصه ما رو کم کرد

فقط موند اشک و سوز بعض و غم و حسرت

که هر دو یکی بودیم ولی مث هم نه

همینه دنیا

مث یه کابوس تو تار و پود رویا

تو مینوشی هرشب از این صدا و من

می دوزم این کلام رو به خنیا

a rainy day

A quiet city

time in suspense

fixed hand

Just five days ago and then

One night when I was exiled to your sleep

I let out my voice in the wind ball

I love the heart of mute eyes

I will show you those days

I give you water and flowers in my heart

I will take your hand from here

I will take it the day you were feeling well

I will help you to fulfill it

The same wish that I wished

You are young like my raw poems

I'm like hair in the wind in your heart

You are like a flow of emotions

I feel sorry for you

This is the world

Like a nightmare in the fabric of a dream

You drink every night from this voice and me

I make fun of this word

It's a cold day now

But the general past

No narration

I am the one who lost until you won

You fall down every time

Without thinking about tomorrow

I took your hand

I will keep my word

I gave you a path and a well

I took the pill

Even in the dark

Don't make a mistake

But you didn't see everything I showed you

You didn't hear what I said

Something dragged you with me yesterday

That I destroyed my whole tomorrow

In summary, the end of the poem was full of pain

God reduced our story from the sky

Only tears and burning, sadness and regret remain

that we were both the same but not the same

This is the world

Like a nightmare in the fabric of a dream

You drink every night from this voice and me

I make fun of this word