Дождж - #####

На вуснах пылам, што ачах,

Асеў аблудны ліпкі страх,

Загнаўшы ў шал, уцершы соль,

Свет да сябе змяніў пароль.

І ўсе замкі, і ўсе ключы

Іржою плакалі ўначы.

І я праз лёс на бераг бег,

Ў агні нябёс шукаў цябе.

Усе крыўды змые дождж.

Позірк твой — нібыта нож,

Ты стаіш, а, як душа,

Гіне лёду чарада.

Жорсткі свет, як ты і я,

І не па правілах гульня.

Гульня без пэўнага пачатку.

Гульня без пэўнага канца.

І каб імгненне мела сэнс,

Адну між зор бязмежжа неба,

Я так хацеў знайсці цябе…

Ды нас аскепкі аніяк не склеіць!

Перамогі змые дождж.

Тут заўжды ўсё будзе так.

Бераг знік.

Агонь патух.

Для цябе і для мяне!

Для мяне…

On the lips of the dust that eyes,

Settled a delusional sticky fear,

Driving in a shawl, rubbing salt,

The world has changed its password.

And all the locks, and all the keys

Rusty cried at night.

And I ran through the shore to fate,

He was looking for you in the fire of heaven.

All grievances will be washed away by the rain.

Your gaze is like a knife,

You stand, and, like a soul,

A series of ice dies.

Hard world like you and me,

And not by the rules of the game.

A game without a definite beginning.

A game without a definite ending.

And to make the moment make sense,

One between the stars of the chaos of heaven,

I so wanted to find you…

Yes, we will not stick the fragments together!

Victory will wash away the rain.

Everything will always be like that here.

The shore is gone.

The fire went out.

For you and for me!

For me…